نسکافه سرد

2006-01-25T19:26:00.000+03:30

اگر خدا نباشد همه چیز مجاز است
داشتم این جمله بالائی داستایوفسکی رو تایپ میکردم که خواستم خدا رو همرنگ خدای خودم بنویسم.آره هر کسی خداش یه رنگی.خدای من رنگش سفید.مثله برف زمستونی رو نوک کوه بلندی که هر روز میبینیش.که دیدم سفیدی خدای من رو بیرنگی صفحه گم شد.خودت فکرش رو بکون.این صفحه بیرنگ چند سانتی مانیتوره شاید بتونه سفیدی کوه برفی رو برای تو داشته باشه.میتونه!!!.شاید.

2006-01-08T19:11:00.000+03:30

برای ما آغازی بی پایان همیشه وجود دارد.کافی است اونو احساس کنیم وبعد واست بشه یه رویا.رویای که همیشه باهاته.با خود خودته.مثله بخار روی پنجره آسمون برفی شهر ما.

بلاخره بعد از سالها تمامی حقیقت ما به رویا پیوست..رویایی که یه عمر باهاش زندگی خواهیم
کرد.

ما ازوداج کردیم.
29/6/84

2005-07-26T18:11:00.000+04:30

کاشکی در زندگیمون این شانسو! داشته باشیم که، هر چقدر هم کوچک و حقیرانه روزامون طی بشه. مرگی باشکوه و عظمت داشته باشم.نمی دونم چی شده به مرگ عقربهادارم فکر میکنم.

طولش به اندازه انگشت وسطیم بود.سیاه بود و وحشتناک.میترسیدم بهش نزدیک بشم ..دمشو بالا گرفته بودو با اون قوسی که تهش داشت و مثله داس مرگ بود، هر باری که تو هوا میچرخونش،سایه مرگ رو تو تنم احساس میکردم. همه عظمت دلهره آورش رو ریخته بود به آخرین بند از وجودش

.رفیقم گیر داده بود که باید دمشو قطع کنم وبندازمش تو یه قوطی کبریت و باهاش نمایش بدم.آره همون آخرین بندو!!قطع میکنم که همه فکر کنن زهرش هنوز تو وجودشه.اینجوری هیجانش بیشتره .مواظبش !؟باش.الان با این چوب دمشو میگرمو و با قیچی تیغشو با زهرش ازش میکنم

غرق عقرب شده بودم .داشتم حسش میکردم.یه همذات پنداری غریزی.مثله همون حسی که برای اولین بار عشقت رو با تمامی وجودت ،،،ای خدا،،،میکشی رو سینه ات و غرق بوسه اش میکنی و اجازه میدی که غریزهات بهت حکومت کنه.چون شرم اجازه هیچ نگاهی رو بهت نمیده و تو تنها باید به دامن طبیعت خودت پناه ببری.

رفیقم با چوب و قیچی بالا سر عقرب بود .گفتم تو میخوای همه حیثیت و شرف اونو ازش بگیری و بعدش اونو تبدیل کنی به یه عروسک خیمه شب بازی.همون بلای که این زندگی لاکردار داره با ما میکنه.تو میحوای همه شرافت اونو ازش بگیری و یه حیون اهلی!!کنی و یه احمق به سیرکمون اضافه کنی.حداقل انتخاب یک مرگ باشکوه رو به اون بده

آتش هر لحظه حلقه محاصرشو تنگتر میکرد.عقرب قصه ما در یک لحظه دمشو به بالاترین جای که میتونست ،رسوند و به سرعت برق، تیغه تیزشو بیرون کشید و در یک لخظه باشکوه اونو کوبید به تن سیاهش . همون طوری سر پا بدون حرکت موند

خاکسترشو باد به سرزمین سربه دارن،سرزمین حلاج،سرزمین عین القضات برد

2005-07-26T18:01:00.000+04:30

چقدردلم واسه سالن تاریک سینما تنگ شده

2005-07-19T16:24:00.000+04:30

بیقراری ریخته به جونم.احساس میکنم با ید یه نفر بگم بیاد از دستم بگیره و کمکم کنه که بتونم بنویسم.یه مفاله از سوزان سانتاگ خوندم که خیلی عالی بود.دوس داشتید بخونید.میخواستم راجعه به بلائی که دارن سر بچه های مردم میارن حرف بزنم که نمی ونم چرا اینطوری شدم.کل بدم الان داره تو تب میسوزه.برم شاید یکی دو ساعت خواب حالمو سر جاش یاره.یا علی

نويسندگان بزرگ يا شوهرند يا عاشق. برخى نويسندگان فضيلت هاى موثر يك شوهر را به رخ مى كشند؛ قابل اعتماد بودن، معقول بودن، سخاوت، محجوبيت. نويسندگان ديگرى هستند كه خصلت هاى يك عاشق را برمى تابند، يعنى خصلت هاى خوى زاد تا فضيلت اخلاقى را. پرواضح است زنان رفتارهايى چون دمدمى مزاجى، خودخواهى، غيرقابل اعتماد بودن و سنگدلى را در يك عاشق تاب مى آورند. در حالى كه همين زنان هرگز وقوع احساسات تند شوهر را حتى در ازاى تهييج او هم برنمى تابند

2005-07-14T19:13:00.000+04:30

دیشب شب خوبی بود.تقریبا" تا خود صبح بیدار بودم.وقتی که تخیل و فکر رو قاطی کنی عجب چیزی محشری میشه.نزدیکای صبح خواب خیلی نازی دیدم.طوری که تا مدتها منو سر حال بیاره.همیشه از خدا میخوام که خوابامو ازم نگیره.چون اونموقع واقعا" دق میکنم.

باز داشتم از اون کوه میرفتم بالا،تا رسیدم به اون سخره تیز ،دستمو انداختم بالای سخره تا خودمواز یه چیزی که شاید این زندگی بین آدما؟؟!!باشه بکشم بیرون،اون هیولایه زشت دقیقا" بالای سرم سبز شد و با پاهاش منو هل داد پائین که پر از طعفن و چرک بود.

دفعه قبل سارا هم با من بود.اون خیلی راحت بالا رفت.ولی من همه جام خونی شده بود.آخه سخره ها خیلی تیز بودن.این دفعه منو برگردوندن به زمین تا بین آدما زندگی کنم.بعد از مدتی زندگی(که دقیقا" شبیه این چیزی که هر روز اتفاق میافته.)رفتم به یه مجتمع آپارتمانی.یه بابای بود شبیه هممونی که تو فیلم هفت که به آدمکشه تو کشتن دختر بدکاره کمک کرده بود،آره شبیه اون،یه شماره از اون خونه ها رو با یه حالته زشتی نشونم داد که زنگ بزنم و برم تو.از اونجا زدم بیرون .صحنه عوض شد. دوباره خواستم از اون سخره تیز برم بالا که اون موجود عجیب که مثل ابولهوله ،نتونست جلمو بگیره.زدمش زمین و رفتم پیش عزیزم.عزیزم تو یه جای خیلی با صفا منتظرم بود.

الان چشامو باز کردم.نزدیکه سحره و نسیم بوی نماز میده.

2005-07-08T11:09:00.000+04:30

اونا از رویا های ما هم می ترسند

تو کل دنیای به این گنده گی بیشتر از دو تا دلخوشی ندارم.اول عشق نازنین و صبورم که به اندازه همه حسرتهای زندگیم دوسش دارم.دوم گوش کردن به آهنگهای فرهاد مهرداد عزیز و تخیل کردن و بال و پر دادن رویا هام با آهنگهای زیبای اون.و سومی هم که شاید خوندن و نوشتن بلاگ باشد.

جمعه ها تنها وقت آزاد منه ،که بتونم حداقل کاست وحدت فرهاد رو گوش بدم و باهاش تخیل کنم.کل رویا های زیبای زندگیم در اون زمان کمی اتفاق میافته که با واکمن قدیمم گوشه حیاط ،خودمو ول میکنم در دنیای بی انتهای صدای فرهاد.که پر ازتصامیر بکر و رنگهای زیبا و درخشانه

الان که داشتم اهنگ شهیدای شهر (مهتاب)رو گوش میدادم یه لحظه اتفاق وحشتناکی افتاد.نامه همسر فرهاد یادم اومد که در اعتراض به کلیب سازی صدا و سیما بر روی آهنگ مهتاب ،در زمان انتخابات ،نوشت و گفت که کدوم عمو یادگار ،کدوم مهتاب ،کدوم شب.و منظورش مسخ کردن آهنگ توسط صدا و سیما و کوتله کردن عمو یادگار در حد جورج بوش بود.تو تاکسی بودم که نامه رو خوندم.اولش نوشته بود.من همسر فرهاد آوازه خوان هستم.از تاکسی پیاده شدم که بقیهش رو تنها بخونم که کسی صدای شکستن بغضم رو نشنونه .اون کلیب نعلتی رو که بیشتر از یه بار ندیدم از ذهنم میریزم بیرون و تصویر خودمو رو برات مینویسم.

برف سنگینی باریده بود.الان نوبت سوز و سرمای کشندش رسیده که استخون آدمو می پوکونه.

همه سلولهای انفرادی بازداشتگا ها عین همه .تهش زبر و خشنه و هواهش اگر تابستون باشه دم میکنه و تو زمستون آدمو میپوکونه .تو یه سلول انفرادی ،که تهش آب ریخته بودند تا من در اون سرمای استخون خرد کن،به اون چیزی که اونها میخواستند اعتراف کنم.تنها چیزی که داشتم تا شدت سرمای که از سیمان تقریبا" یخ زده میزد بیرون،پاهام رو از ترک خوردن نگه دارم،دو تا مشمبای پلاستیکی نازک(از همونها که بقال سر کوچه سس ماینوز رو توش میزاره و میده دست یه دختر پیشانی بلند چشم ابرو مشکی دلش سبز) مشکی بود که توی شورتم غایم کرده بودم که بعد از اینکه اونها جورابهام رو ازم میگرفتند پام میکردم تو اونا تا کمی از شدت سرما کم کنه.

خلاصه من حق نداشتم بیشر از دو دفعه در روز برم دستشوئی.از روز دوم اسهال خیلی ناجوری گرفته بودم ونیاز داشتم که تند تند برم توالت.ولی دریغ از" انسان بودن که دشوای وظیفه است"،اونا اجازه نمیدادند.روز سوم که از شدت دل پیچه مثل مار به خودم میپیچیدم، یکی از مشمبها رو از پاهام کندم و رفتم گوشه تاریک سلول و...آره.الان نون خشکهای که واسم مونده ریختم جلوی در سلول که گنجشکها بیان و بخورن و اونجا آواز بخونن و من با این بوی تعفنی که از پنجره سلول میزنه بیرون ،با صدای گنجشکخا دارم میخونم

عمو یادگار مرد کینه دار مستی یا هوشیار خوابی و بیدار ...

آخرش یه شب ماه میاد بیرون
یه شب ماه میاد

2005-06-30T16:30:00.000+04:30

می بینم صورتمو تو آینه
با لبی خسته می پرسم از خودم
این غریبه کیه از من چی میخواد
اون به من یا من به اون خیره شدم

2005-06-25T15:39:00.000+04:30

سلام.خسته ام!! خسته.
تنها چیزی که چشمام میدید قرمزی نردبانی بود که با اون پائین اومده بودم.دستامو محکم قفل زدم به آخرین حلقش و زل زدم به این سرخی همرنگ خون من که تا یک سال قبل هر روز اونو داخل سرنگ انسولین میفرستادم تا مطمئن شوم که سرنگ هوا نداره.عجب دیدنی میشد وقتی که تو دستشوئی خونه سوزن سرنگ رو تا تهش میفرستادم داخل رگهام وبعد پمپ سرنگ رو میکشیدم یه ذره بیرون و خونم با چنان فشاری خودشو میانداخت داخل محفظه شیشه ای سرنگ

الان ته این همه آب که بالای سرمه و من صداهای نامفهومی رو میشنوم عجب چیزی یادم میافته
شاید هم این سرخی از جنس همون آلبالو نیمه رسیده خوش طعمی باشه که صبح اول وقت کل وجود منو مثل دهنم کرخت کرد
دیگه نمیتونم نفس نکشیدن رو تحمل کنم.خودمو محکم چسبوندم به نردبون و خفه شدن زیر اب رو مزه مزه میکنم.

یه دفعه یه احساسی که غیر قابل توصیفه و تو باید زل بزنی به چشای طرفت تا بتونی انو حسش کنی اومد به سراغم.زاده شدن نیروی جدید رو در وجودم احساس کردم.دستهای بیحسم با قدرت از آن فلز سرخ رنگ جدا شد.پاهام با قدرتی وحشتناک به طرف نوری که تا اون لحظه بالای سرم بود و من نمیدیدم،به طرفش هل داد

الان نشسته ام درساحل دریای بیکران.همون دریای که نردبونی داره سرخ رنگ که منو پله به پله برد به ته نیستی و در یک لحظه با انتخاب خودم پرواز کردم از تعفن زندگی.

2005-06-19T16:34:00.001+04:30

تا پشت مانیتور میشینم دلم هواتو میکنه.بهت سر میزنم.اما ...آره دنیا همون دنیاست و آسمون همون رنگ مزخرف همیشگیشو داره.تو و من اتوبان زندگیمون زیاد راه در رو نداره.فقط نباس خودمونو تو چاله چوله های ای که گاهی وقتا بنا به هر دلیلی واقعا" پیش میاد ،دفن کنیم.اون ته خبری نیست.من همه لحظه های زندگیمو اونجا به انتظار طلوع خورشید بودم و به غیر از سیاهی شب و ادعای گیج کننده ادمها ،عایدی واسم نداشت.الان هر وقت از کنار سولاخه رد میشم.با دقت نگاه میکنم.هیچ تغیری نکرده.همون روزمرگی کشنده تکراریه.نگامو از اونجا میکنم و به امتداد اتوبان سیاه وصل میکنم،شاید( ببین ثمین جان فقط شاید) این نور زرد رنگ معجزه گر رو با چشمام ،بفرستم به سیاهیهای درونم.ثمین جان فقط ازت میخوام دفعه بعد که از کنار سولاخه رد شدم تو نازنینو اونجا نبینم.تو اعتراض وقتی امیر علی از زندون میاد بیرون وبا داش کوچلوش تو پیتزا فروشی روبه رو میشنه.وفتی داش درس خونده بیکارش از روزگار جدید و شقاوت زندگی صخبت میکنه یادته قیافه امیر علی.سیگاری که دستش بود و داشت دود میشد میرفت هوا یادته.عمر و جوونیو ، استعدادو همه زندگیش بود که حالا دود میشد میرفت هوا.بیا حالا که قراره دود بشیم بریم هوا.حداقل قطره های لطیف دریا باشیم.پر از زندگی.به امید نور در امتداد اتوبان سیاه زندگی.نه دود سیاه اگزوز ماشین.ثمین بنویس.دوست دارم.(راستی احمد رضا احمدی شعرهای هیوا مسیح رو خونده.من هنوز نریسیدم گوش بدم.یه کاستی هم از شعر های سهراب رو خونده بود)بهتر آنست برخیزم.رنگ را بردارم.روی قفس تنهای خود نقش مرغی را بکشم

2005-06-04T22:21:00.000+04:30

یواش یواش دارم تموم میشم.هیچ ذره ای از وجودم رو متعلق به خودم نمیدونم.شاید من هم روزی سوسکی باشم که از رختخواب بیرون میایم.هیچ تصویری ابدی نبوده است.چرا که در هیچ رودخانه ای نمیشود دوبار شنا کرد.

برای انسانهای مثل ما که فکر!میکنیم در دهکده ای جهانی و مدرن زندگی میکنیم، هیچ چیزی به اندازه مواجه شدن لخت با حقیقت زندگیمان، ترسناکتر و شکننده تر نمیباشد.گاهی پی بردن به این واقعیت خیلی پیچیده نشون میده،ولی کافیه وقتی تو مترو نشسته ای و از این طی طریق ماشینی کیفور میشی،یه لحظه سیمرغ ماشینیت از خط خارج بشه و... اونوقته که واقعا" سوسکت کنه

کاش به اندازه کارمند بخت برگشته رمان کامو(الان اسمش خاطرم نیست هر چند نمیدانم اسمی داشت یا نه؟)شعور داشتیم که سوسک شدن خودمونو ببینیم.نه !؟اینجوری بهتره حداقلش اینه که خودمنو انسانهای متمدن و مدرنی میدونیم

2005-05-28T16:23:00.000+04:30

2005-05-09T13:47:00.000+04:30

اللان دارم البوم "شوق دوست"آخرين كار همايون شجريان رو تو يه كافي نت گوش ميدم(دریای دل) .كاش تو خونه بودم و ميتونستم گريه كنم و گوش بدم.
"""
دل اگر از من بریده است وای من
غم اگر از دل بریده است وای دل
###
ما به رسوائی بلند آوازه ایم
نامور شد هر که شد رسوای دل

"""
نمیدونم تا حالا تو خواب پرواز کردید یا نه؟برای من که با خوابهایم زنده ام یکی دو بار اتفاق افتاده.اون قبلیا کمی خصوصی.ولی دیشب خیلی جالب بود.یه عدهای با من مشکل داشتن و من هم مزاخم کار اونها بودم.اونا داشتن کار غلطی میکردن ،هر جائی که احساس خطر میکردم پرواز میکردم.یه صحنه از خواب یادمه که یارو میخواست با چاقو منو بزنه که تا لبه چاقوش رسید به نوک دماغم،من رفتم به آسمون.،

خیلی دلم میخاد برم به آسمون.بعضی وقتها که ابرهای سپید رو مینینم که در اوج آسمون دارن با باد عشق بازی میکنند و باد اونهارو با خودش به حریم خلوت خودش میبره و چه آرامشی دارد این خلوت عاشقانه.خیلی دلم هوای آسمون رو میکنه

2005-05-06T16:59:00.000+04:30

در شعری از کسی که نامش را به یاد ندارم و شرمنده ام از بابت این فراموشی خواندم "دادم تمامی روزنامه ها را بیرون بریزند و اتاق را تمیز کنند" بقیه شعررا در خاطر ندارم
ولی وقتی که امروز صبح داشتم روزنامه های تل انبار شده در گوشه اتاق را جمع میکردم فهمیدم که شاعر ما که روزنامه باطله های خود را که احیانا"وقت نکرده بخونه و برای زمانی دیگر گذاشته بوداز تنبلی نبوده ،بلکه تعلق خاطری بوده که به ورق پاره ها داشته و نمیتوانسته بدون سرک کشیدن در لابه لای آنها ،دور بریزد.

روزنامه خوانی برای بسیاری از ما عادتی است که هر روز تکرار میشود.روزهای که تو پادگان به روزنامه دسترسی ندارم به قول آیدن در سمفونی مردگان"کهنه های تازه رو میخونم"

حالا دارم کهنه های تازه ای که داشمدر طول هفته وقت نکرده بخونه و شاید هم خونده و واسه من کنار گذاشته،جمع میکنم.همشنو زیر تختم میگذارم و م

2005-04-29T13:53:00.000+04:30

دوس ندارم از اخبار سیاسی انتخابات استفاده کرده و مطالبی در مورد این معضل بنویسم.پس شما رو لینک میدم به این نوشته گویا و شفاف محمد علی ابطحی

2005-04-24T09:39:00.000+04:30

همیشه از چرخ دندهای ماشین تمدن و تجدد و مدرنیته وحشت عجیبی داشتم و دارم.بشر امروز رو مثله چاپلین (در عصر جدید)اسیر چنگال مدرنیته میدونم که حتی روح و روانش به تسحیر ماشین دراومده و با یه آچار تو خیابون میخاد خودشو رها کنه.

زندگی کنسرو شده امروزی ما مجالی برای فکر کردن نمیده.ساعت خواب و بیداری تو رو یه ماشین به اسم ساعت مشخص میکنه ،که حداکثرش میتونی در نوع آزیری که صبح باید با صدای اون بیدار شی رو تعین کنی.تا حالا جند دفعه این حرف شنیدی که فلان کارمند مثلا" بانک بعد از چند سالی کار کردن تنها قوت کاری خودشو "عین ماشین کار کردن دونسته"

جدیدا" دارم کتاب آسیا در مقابل غرب "داریوش شایگان" رو میخونم.اساسی حال میده.با هر جمله اش کلی حال میکنم.به قول سارا کتاب رو دوس دارم قورت بدم.ولی خدایش از یه چیزی نمیتونم گله کنم .

ساعت 7 صبح از پادگان زدم بیرون.کارم یه ساعته تموم شد.حالا فرض کن تو یه شهر غریب یه سرباز کجارو داره بره.یا باید برمیگشتم پادگان یا؟؟ کافی نت دنج که دنده ایست از چرح دندهای دنیای مدرن

2005-04-11T15:33:00.000+04:30

به گمانم آدمی با رویای خود زنده است.رویائی که ریشه در ناخوداگاه او دارد،و روان و جان را با خود همراه و همراز و یکدل میکند.حالا که در ایام جوانی به سر میبرم و میدانم به سرعت برق و باد به وادی حسرت خواهم رسید،تمامی روح و روانم را با رویاهایم همسو میکنم.

رویای دلنشینی به نام عشق که به روی من ،لبخند زیبائی زده است و مرا به اوج معصومیت و عصیان و شک و ایمان و یقین رسانده است.چه زیبا لحظاتی است که تنها نیروی که متساطع میکنی،زیبائی دوست داشتن و دوست داشته شدن باشد.

من با زیبا روی ییمان عشق و محبت بسته ام.قرار ما بر این است که تا مهرماه حلال و صاحب دلهای یکدیگر باشیم.چه زیباست نجواهای شبانه عاشق با خالق خویش.
فاش میگویم از گفته خود دلشادم بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

2005-04-08T11:13:00.000+04:30

سنگینی پلکهایم تنها حسی است که احساس میکنم.یواش یواش چشمهایم داغ و سنگین میشه.گوشهایم به صدای حرکت چرخهای اتوبوس عادت کرده.سرمومیچسبونم به شیشه اتوبوس و...میخوابم.

صدای دستی راننده منو پرت میکنه به روی صندلی.ماشینو وسط بر بیابون نگه داشته.شاید مسافری میخاد پیاده شه.میخوام چشمامو ببندم که موتور ماشینو خاموش میکنه و مثل قرقی میپره پائین.آقا غلام رضا یه عادتی داره که خیلی خوشم میاد.همیشه مسافرها رو سر ساعت میرسونه به ترمینال.اصلا"دیر نمکنه و تند هم نمیرونه.

سیگاری آتش میزنم و خودمو میرسونم پشت ماشین .یکی از تسمه ها در رفته.کار زیادی نداره.سه سوت حلش میکنم.در حالی که پشتش به طرف منه این حرفارو میزنه.
تازه چشمم میافته به اطرافمون.یه جورای به نظرم آشنا میاد.نه اینکه قبلا"اینجا باشم ،بلکه ته ذهنم اینجارو میشناسم.آره پسر خودشه.نگاه کن اون از کوههای که از بس تابستونا آفتاب بهشون تابیده،آدم فکر میکنه که کوه نمکنن.منطقه خشک و بی آب و علفیه.

یه بار که با سواری داشتم رد میشدم راننده تا رسیدیم اینجا،سرعتشو زیاد کرد و سرشو نزدیک گوشام کردو زیر لبش حرفی زد که فقط من بشنوم.میگن اینجا رو درست کردن که معتادهارو ترک بدن ،فقط من نمیدونم زیر زمینهای اینجا چند طبقه است.میگن اسمش لاجوردیه.اسمش به منطقه و خودش میآد.نگاه کن.آدمای درسخون و باسوادزیادی اینجور جاها تلف میشن

صدای موتور ماشین منو پرت میکنه وسط جاده.غلام رضا تسمه رو اندخته و داره دستاشو میشوره.سیگارمو خاموش میکنم.خودمو رو صندلی جابجا میکنم .هی میخوام چشمامو ببندم ولی نمیتونم.مدام صدای توی گوشم میگوید،آدمای درسخون و باسواد زیادی ایجور جاها تلف میشن

2005-04-01T15:02:00.000+04:30

شبنم

ديشب که نسيم پيش گل‌ها بوده‌ست
از يک‌يک‌شان بند قبا بگشوده‌ست
نرگس تو نگو کجا و کِی، بيهوده‌ست
دامان تو هم به شبنمی آلوده‌ست.

عباس معروفی نویسنده رمان سمفونی مردگان و...

2005-04-01T15:00:00.000+04:30

با هر فشار کف پایم،صدای ترک برداشتنش را میشنوم.به نرمی در خاک تازه جان گرفته،برای خودش جا باز میکند.بیل را با خاکی که همین حالا در حال نفس کشیدن است،بیرون میکشم.بوی زندگی از زمین بیرون میزند.بیل را برمیگردانم.دانه های آفتاب گردان را میپاشم.زمین مسطح و هموار آماده دانه پاشی است.لمسش میکنم.دانه های افتاب گردان در هوا تاب میخورندو خود را با تمامی وجودشان در آغوش خاک جای میدهند.عجب خلقتی دارد این بهار.شیر آب رو میچرخونم.به همه دانه ها آب میپاشم.

حالا منتظرم.در انتظار روئیدن آفتابگردانهای عاشق نور و گرمای خورشید.تا به بیکران قد بکشند و تن تشنه خود را از گرمای وجود عشق سیراب کنند

2005-04-01T11:58:00.000+04:30

روزها به کندی میگذشت.هر روز معادل صد سال بود.همه میامدندومیرفتند،ولی من تک و تنها ماندگار شده بودم.نه به اختیار خودم ،که زندگی غیر از اجبار زیستن،اختیاری برای انتخاب کردن ندارد.روزهای صد ساله را با این امید،آری امید،طی میکنم،که بتو برسم.حتی اگر لحظه رسیدن به اندازه یک نفس باشد.دوست داشتن و دوست داشته شدن را ،زندگی کنیم.

همیشه عاشق بمانید

2005-03-18T13:49:00.000+03:30

برو بالا.نترس.چیزی نیست.سیمش محکمه.آقای مهندس اجازه بده از پله ها برم بالا.این بالا بر واس خاطر بالا بردن مصالحه ،نه آدم.اگه میخوای امروز رو اینجا کار کنی باید با بالابر بری بالا.خود دانی
سیمی که بالا برو به زمین وصل کرده بود،خیلی شل بود.عصر کارگرها موقع رفتن محکمش نکردن.میدونستن اگه محکمش کنن مهندس فردا عصبانی میشه.باید موقع بالا بردن مصالح تو هوا میچرخید.اون موقع بود که مهندس خیلی وحشتناک میخندید.این تفریح هر روزه مهندس بود.خودش میرفت میدون و روزی یه کارگر جدید برای بالا بردن سیمانها میاورد.
سیمانهارو گذاشت و خودش نشست کنار اونها.مهندس از یه جنون ترسی که ریشه در گذشته هاش داشت،کیفور میشد.دگمه رو زد.ترسو تو چشمای خودش و کارگره میدید.سیگاری روشن کرد.داشت نعشه میشد.یه دفعه همچی مثله آوار ریخت رو زمین.بدبخت کارگره مچاله شد.مهندس داشت سیگارشو زیر پاهاش له میکرد

مرد خسته از پرسه روزانه خودش ،کلید رو انداخت به در.هوا سرد بود و شب تازه چترشو باز کرده بود.باز دس خالی میرفت خونه.تو این سرما که کسی کارگر ساختمونی نمیخواد.صدای خنده بچه ها میاومد.پنجره انباری که آشپزخونه هم هست،از شکستگی لای شیشه اش بخار میزد بالا
آروم خودشو هل داد طرف انباری.پسر بزرگه داشت ته حیاط سیگار میکشید

محله ای بد و کثیفی بود.پاتوق مواد فروشا.پسر بزرگه این بار میخواست خودشو نشون بده.از در حیاط که میخواست بره بیرون،به مادر گفت که شب دیر میام.تو بخواب
صبح روز بعد خبری از پسر بزرگه نشد.سه چهار روز بعد جسدشو از زیر یه پل پیدا کردن

حاج خانوم واسه ماها که همیشه محرمه.فقط ای کاش عید نبود.شرمنده بچه ها بودن خیلی سخته.اون از پدر علیلشون که بعد از اون ماجرا زمینگیر شده و کارگری هم نمیتونه بکنه.این از...نتونست ادامه بده.گریه هاش مثله سیم لختی که رو غلتک خشکی کشیده بشه ،دل آدمو داغون میکرد
برنج و قندوشکرولباسارو گذاشتن تو حیاط.تو عمرم ندیده بودم که آدمی بتونه اینقدر خوشحالیشو تو چشماش نشون بده.

2005-02-25T17:07:00.000+03:30

از وبلاگ اسفندیار منفردزاده

2005-02-25T16:28:00.000+03:30

هر کسی در زندگی خود علاوه بر تاریخ تولد، تولدهای دیگری هم داره.میخام از تاریخ تولد گریه خودم واستون بگم.
اعلام موجدیت ما با گریه شروع میشه.درست در لحظه تولد.وقتی که چشمات به اونهمه نور میخوره تنها کاری که میتونی بکنی ،گریستن است.ولی اون گریه مثله همه چیزای دیگه که تو عالم بچگی برامون اتفاق میافته غریزه.مثله پاکیه کودکانه.که کودک به غیر از ان نمیتونه باشه.

من نمیتونستم گریه کنم.چون دیگه بچه به حساب نمیاومدم.بعضی وقتها فکر میکردم که دلم از سنگه.ولی خوب چیکار کنم گریه ام نمیاومد.
رفته بودم اهواز واسه تعطیلات عید.مسافرت جالبی بود.فصل بهار شاهد زرد شدن برگها باشی خیلی عجیبه.سه یا چهار سال قبل بود.محرم با عید اومده بود.یازدهم عید بود.داشتم تو خیابونای اهواز میچرخیدم. خودمو جلوی مسجد جامع اهواز پیدا کردم.داشتن واسه مراسم عزاداری شب آماده میشدند.هوا گرگ و میش بود.همین جوری رفتم و گوشه ای نشتم.آهنگران داشت از شب تاسواء میگفت.از خلوت و حال حسین و ابوالفضل میگفت.آخ که چه حالی میداد.چشام گرم شدند.بغض داشتم.خودش ترکید.

بعد از اون شب همیشه تو دلم برای تنهای حسین و معرفت ابولفضل چشام قرمز میشه

سلام بر حسین و همه عاشورائیها

2005-02-18T21:01:00.000+03:30

خواهشی دارم از شما مهربان، همدم بنفشه ها
لطفا"آدرس وبلاگت را بگذار که بتونم بهت سر بزنم

2005-02-18T19:05:00.000+03:30

شهر بوی غربت میده.عینک تک استکانیشو با یه نخ محکم بسته بود.کمرش خمیده و موهاش ریخته هوا خیلی سرده،ولی تو این سرما با پای برهنه و پیاده ،عقبتر از همه داشت میاومد.دستار سیاهی به سر داشتو عزاداریه ابالفضل العباس رو میکرد
عشق است ابالفضل

2005-02-11T21:00:00.000+03:30

من از زندگی خودم راضی نبودم؛یعنی زندگی خودمو زندگی نمیدونستم ؛ولی این دلیل نمیشد که اصل زندگی رو که بسیار زیباست زیر سوال ببرم.امروز در شرایطی هستم که پر از شوق جستن و یافتنم.پر از درک زیبائیهای زندگی.زندگی اگر و باید بردار نیست.احکام خودشو داره .کافیه خودتو با سادگی اون هماهنگ کنی . اونوقت زندگی تو هم ساده و زیبا و پاک عین برفا میشه

2005-02-11T12:54:00.000+03:30

بارها خواسته ام سیاهیهای درونم را بیرون بریزنم ولی هر بار به علتی نشده .برای نوشتن سوادی میخواهد که خود شخص را راضی کند؛وقتی من از نوشته هایم راضی نباشم و خودم را کیفور نکند آنوقت چگونه میتوانم آنرا برای شما عزیزان بیرون بریزم.ولی نمیشود که با این قبیل چرندیات که توجیح تنبلی من است،ننوشت.مینویسم هر انچه که به دل و مغزم آید.

2005-02-04T10:26:00.000+03:30

جايزه جهانی عکاسی هنر و نيايش

2004-12-18T22:31:00.000+03:30

برای دیدن بقیه عکسها و عوامل فیلم جدید کیمیائی(حکم)اینجا را کلیک کنید

2004-12-18T21:21:00.001+03:30

به همین زودی دوباره نوشتن رو از سر میگرم.

تو این مدتی که نتونستم بنویسم یه اتفاق زیبا برایم افتاد

آتش زیر خاکستر دوباره زبانه کشید و عشق مرا به لطافت ابر و زلالی باران و سرزندگی جویبار و بی انتهای دریا رساند..

بعدا"جریان رو مینویسم

2004-10-19T01:18:00.000+03:30

2004-10-16T20:10:00.000+03:30

2004-10-16T19:58:00.000+03:30

2004-10-16T19:44:00.000+03:30

شرق: مسعود كيميايى ۱۰ آبان تازه ترين اثرش «حكم» را در شمال كشور كليد مى زند. در خلاصه داستان حكم آمده است:... حكم كه صادر شد، بايد اجرا بشه. اگر بترسى، تاخير كنى، جا بزنى، حكم خودت صادر مى شه... رضا معروفى خود صاحب حكم است اما آن را اجرا هم مى كند. او سهند را امان مى دهد، به خانه مى آورد و براى گرفتارى اش چاره اى مى يابد. محسن و فروزنده هر دو جوان اند و عاشق. محسن، خون و اسلحه و پول را انتخاب مى كند، حتى در مقابل فروزنده.... حكم صادر مى شود.در تازه ترين اثر مسعود كيميايى براى اولين بار عزت الله انتظامى و ليلا حاتمى بازى مى كنند و خسرو شكيبايى پس از گذشت سال ها كه با فيلم خط قرمز كيميايى وارد عرصه سينما شد بار ديگر با او همكارى مى كند. از ديگر بازيگران اين فيلم مى توان به بهرام رادان، پولاد كيميايى، محسن هنرمند، ميترا صالحى، سعيد پيردوست، بهرام فتاحى، داود عمادى.... و مريلا زارعى اشاره كرد.مدير فيلمبردارى «حكم»، عليرضا زرين دست است و مجيد انتظامى موسيقى اين فيلم را مى سازد.ديگر عوامل اين فيلم عبارتند از مدير توليد: محمدصادق آذين، برنامه ريز و مشاور كارگردان: اميرشهاب اسماعيلى، مدير صحنه: محمد تراب نيا، دستياران كارگردان: امين فرج پور، محمدعلى جناب، صدا: اسحق خانزادى، طراح گريم: عاطفه رضوى، طراح صحنه و لباس: كيوان مقدم، عكاس: بابك برزويه، منشى صحنه: فرناز جمشيدى مقدم، روابط عمومى: نگار باباجانى، محصول كارگاه آزاد فيلم، تهيه كننده: مسعود كيميايى.

2004-10-09T15:15:00.000+03:30

عکسی از هانری کارتیه برسون

2004-10-09T14:34:00.001+03:30

خانه هنرمندان ایران

سایتی فعال در رابطه با عکاسی و تئاترو سینما

2004-10-09T14:34:00.000+03:30

خانه هترمندان ایران

سایتی فعال در رابطه با عکاسی و تئاترو سینما

2004-10-08T19:30:00.000+03:30

مسعود کیمیایی با سابقه کارگردانی چهار دهه ،همیشه در نوک پیکا ن سینمای ایران بوده است
قیصر و گوزنها را ساخت و غوغای کرد در سینماو همیشه فیلمهای مطرحی را برای مخاطبان خودساخته است.برای من که چهار سال بود فیلمی از استاد ندیده بودم دیدن سربازان جمعه،بسیار لذتبخش و زیبا بود .فیلمی که نیم ساعت انرا تراشیده بودند تا عموم ملت بتوانند انرا ببنند.در این که کیمیایی بعد از 25 سال فیلم ساختن در جمهوری اسلامی،هنوز قواعد بازی را نمیداند و فیلمش سانسور میشود باید شک کرد

دندان مار برای من یک رویای جاودان است که هر از گاهی اونو میبینم و منو با خودش میبره به دنیای کودکیم که همه تصاویر نقش بسته بر روی پرده سینما را واقعی میدانستم.قیصرو گوزنها را دوس دارم و تصاویری واضح و روشن از سرب دارم.

سربازان جمعه از نظر تصویری واقعا" غنی است . با ورود نقره که اندیشه فولادوند نقش اونو بازی میکنه ،فیلم جذابتر و زیباتر میشه ؛که بازی خانوم فولادوند میشه گفت که بسیار قابل باوره

کیمیایی با آشنای که از نسل جوان مملکت داره،به خوبی میدونه که باید عمق درد رو نشون داد .و به زیبای این کار رو میکنه.قتلهای مخوف روشنفکران و مواد مخدری که تا مغز استخوان جوانها رسیده

تو سینما یه دیونه ای اومده بود فیلمو ببینه .مسئولهای سینما کاری باهاش نداشتن .رفت و گوشه ای نشت و داشت فیلمشو میدید.تو صحنه که نقره رو بردن به ویلای رفیق مهرداد ،و نقره داره تو مانیتور به دعوای اون دو تا نگاه میکنه،و بیننده تو این فکره که چه بلائی سرش میاد،همون دیونه فریاد زد "ده پاشو برو دیگه"وهمه تو سینما یه لحظه به تاریکی خیره شدن و صدای که از یه دیونه در اومد

2004-10-08T18:31:00.000+03:30

پائیز بدجوری منو پیچونده .سوز و سرما تازه از راه رسیده و همه اونای که الان خیلی وقته منتظر پائیزن ،دارن حال میکنن .واقعا" که حالی میده این فصله هزار رنگ هزار نقش.من دور از شهر خودم تو یه شهر غریب به پیشواز پائیز رفتم.

تک و توک برگی مونده بود بالای درختها.گرگ و میش بود .باد داشت بین ساقه ها واسه خودش جولون میداد.صدای شلاق میاومد،آره باد بود که بر تنه یه درختها میکوبید؛رو میشنیدم .از دور که نگاه میکردی مثله مرغهای پرکنده بود،با این تفاوت که این بار بجای آتیش روی اجاق ،سوز و سرما این کارو واست میکردند.دیگه داشت تاریک میشد ؛سرما تا مغز استخونم رسیده بود.نمیتونستم تحمل کنم این همه سوزش رو .درختها با فاصله خیلی کمی از هم تو اون تاریکی،بدون برگهای سبزشون، واقعا"وحشتناک بودن.همه به یه ستون و تن و جونشون رو به دست باد کوبنده داده بودن.خواستم عکس بگیرم و بیارم بذارم اینجا.نتونستم.شاید فردا.!!.مثله تیرای برق بودن .

2004-10-05T15:48:00.000+03:30

پائیز بدجوری افتاده به جونم .این مسافرت هم که مزید بر علت شده .فکر کنم دو سه روز دیگه سر حال بیام و بتونم بنویسم.

همیشه پائیزی و قلبهاتون سرخ باد

2004-10-05T15:25:00.000+03:30

وبلاگ نیک آهنگ کوثر کاریکاتوریست ایرانی ساکن کانادا

دو ساعت با حسین شریعتمداری-۱
کار امروز حسین در تماس تلفنی با حسین شریعتمداری بسیار جالب بود. این حافظه من هم که کافی است تحریک شود تا افتضاح بار بیاورد!
یادم آمد روزی را که همراه حسن سربخشیان به کیهان رفتم تا با شریعتمداری مصاحبه کنم...
اسفند هشتاد بود. شماره موبایل مدیر مسوول کیهان را از یکی از همکارانم گرفتم و به او زنگ زدم...یکی دیگر تلفن را برداشت. گمانم حسن شایانفر بود...ولی نمی خواستم با برادر حسن جلسه بگذارم که! روز بعد با شریعتمداری تلفنی صحبت کردم. خیلی خوب تحویل گرفت. گفتم که برای صفحه کلوزآپ حیات نو جمعه که بیوگرافی کاریکاتوری شخصیت ها را کار می کنم، از او وقت مصاحبه می خواهم. قبول کرد! منتهی گفت بعد از عید زمان را مشخص می کند. من هم نامردی نکردم بعد از تحویل سال نو به او زنگ زدم!

2004-10-05T15:09:00.000+03:30

برای دیدن بقیه عکسهای برگزیده مسابقه مطبوعاتی کاوه گلستان بر روی عکس کلیک کنید

2004-10-02T14:27:00.000+03:30

چند روز پيش فیلم روزنویس های موتورسوار را دیدم. ساخته والتر سالز حکایت نسلی را پیش چشم می گشاید. نسلی که دارد دردهايش و حق طلبی هایش در جهان امروز فراموش می شود. قهرمانانش به لطیفه تبدیل می شوند و آرزوهایش را اوهام تفسیر می کنند. نسلی که سوخته می شود چون می خواست مردم جهان نسوزند و هیچ نمی دانست که جان دادن برای نسل بعد از عملی ناشی از خشونت می شود حتی اگر در راه هدفی مقدس هم باشد. نسل ما را گمان این نبود که روزی بی آرمانی هنر می شود. نسلی که می خواست بهشت بسازد و در نبردی نابرابر جان مایه گذاشت چه می دانست که روزی بهشتی دیگر به گونه ای دیگر ساخته می شود و جهانیان این بهشت تازه را انتخاب می کنند و از بهشت او جز خیالی در یاد ها نمی گذارند. انقلاب هایش را و قهرمانی هایش را به تاراج می برند. انسان دوستی اش را به چیزی نمی خرند نسل بعد از او. و نمی دانست که در بهشت تازه ای ساخته می شود، آرمان ها او جائی ندارد و از آن ها جز خاطره نمی ماند

ادامه مطلب

2004-10-02T13:30:00.000+03:30

من بعلت مسافرت نتونستم دو سه روز گذشته رو به اينجا سر بزنم .الان دارم ميرم فيلم سربازهاي جمعه ؛مسعود كيمياي رو ببنيم
عصري حرف دارم باهاتون
تا عصر

2004-09-28T01:23:00.000+03:30

مصاحبه روزبه مير ابراهيمي با احسان نراقی

2004-09-28T01:09:00.000+03:30

يک روزنامه نگار ديگر دستگير شد

«روزبه مير ابراهيمي» روز نامه نگار و دبير سابق سرويس سياسي روز نامه «اعتماد» صبح روز دوشنبه ششم مهرماه بازداشت شد. بازداشت مير ابراهيمي در محل سكونتش توسط ماموران اداره اماكن نيروي انتظامي كه تحت عنوان «ضابطين قوه قضاييه » زير نظز مستقيم دادستان تهران فعاليت مي كنند، صورت گرفته است. اين ماموران، اتهام مير ابراهيمي را «همكاري با سايتهاي اينترنتي و مصاحبه با راديوهاي بيگانه» عنوان كرده اند. اطلاع دقيقي از محل نگهداري اين زنداني دز دست نيست

2004-09-27T13:18:00.000+03:30

فيلم "لاک پشتها هم پرواز می کنند" ساخته بهمن قبادی، فيلمساز ايرانی برنده صدف طلايی، جايزه اصلی جشنواره سن سباستيان در اسپانيا شد.

اين فيلم که از ميان شانزده فيلم در بخش مسابقه جشنواره به عنوان اثر برگزيده انتخاب شده حکايت کودکان کرد عراقی در يکی از اردوگاههای آوارگان در کردستان عراق است و داستان فيلم به آستانه حمله اخير آمريکا به عراق باز می گردد.

به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده و کپک زدمون را

2004-09-26T13:13:00.000+03:30

صبح کله سحر رادیو رو روشن کردم تا خبری بگیرم از مجلس هفتم در مورد قردادهای شرکت مخابرات و هواپیمای.همان طوری که پیش پینی میشد مجلس کار خودشو کرد و تصویب کردند نمایندها که بعد از این دولت باید برای هر قرداد که با خارجیها میببنده ، باید از مجلس اجازه بگیره .و مشخصه که قانون عطف به ماصبق خواهد شد!!!و این دو تا قرداد باطل خواهند شد . نمایندهای دوره ششم هیج کاری هم نمیکردند حداقل به دست و پای دولت نمی پیچیدند ورسوا میکردند اعمال ننگینی مثله قتل زهرا کاظمی را

یکی از نمایندهای این دوره دلیلش برای موافقت با طرح همقطارهای خودش در دخالت مجلس در قردادهای خارجی این بود که اگر موبایلها در دست خارجیها باشه ما نمیتونیم در مواقع خطرناک!!اونها را قطع کنیم . مثل این که قبلا" یک همچین کاری شده و شرکت مخابرات به دستور مقامات!!اخلال ایجاد کرده در شبکه .بدا به حال ما که نماینده مردم در مجلسی، که تمامی ملت میشنوند صدای او را، بگه که چون نمیتونیم سانسور و جاسوسی کنیم در کارهای مردم باید این قرداد منعقد نشه.تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل

رادیو رو خاموش کردم و به گوشه ای پناه بردم که لااقل کسی نتونه منو اونجا کنترل کنه.و بعدا" نگید که جمهوری اسلامی احترام میگذارد به حقوق شهروندی . در کشوری که نماینده مجلسش این گونه استدال کنه ما باید هر موقع خواستیم استراق سمع و شنود کنیم مکالمات تلفنی مردم رو و هر موقع خواستیم قطع کنیم مجراهای ارتباطی رو ،اون موقع شما بازپرسی مثله مرتضوی رو میبنید که فشار میاره به معاون وزیر ارشاد در دفترش که شما باید اعلامیه بدید که خانوم زهرا کاظمی خودش مرده و ربطی به حکمی که مرتضوی برای دستگیری اون صادر کرده نداره.

به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده و کپک زدمون را

2004-09-26T02:08:00.000+03:30

مجموعه ای از عکسهای چند عکاس
یه سایت جالب عکاسی که با فلش طراحی شده و خیلی راحت عکسها لود میشن
اینجا رو بزن و برو

2004-09-26T02:06:00.000+03:30

دوست عزیزی در رابطه عکس ادی ادامز کامنت گذاشته و حق مطلب رو در مورد رسانه ها تمام و کمال بیان کرده . دقیقا" همان گونه که شما فرموده اید رسانه ها که تصویر هم قسمتی از آن است ، همه حقیقت را بیان نمیکنند بلکه قسمتی از واقعیت را که به مذاق خودشان خوشایند میباشد ، میگویند .
ما از حقیقت ،واقعیتهای مختلفی میسازیم ، در واقع در جهان هستی به اندازه آدمهای موجود ، واقعیتهای مختلفی موجود است ، در حالی که هیچ کدام همه حقیقت را نمی گویند . واقعیت ، شکل بزک شده حقیت میباشد
از لطف شما bittersamin
ممنون و خوشحال میشم آدرس وبلاگت را بنویسی تا سریت بهت بزنم . مرسی

2004-09-26T01:25:00.000+03:30

سلام
من بعد از وقفه سه ، چهار روزه اومدم . راستشو بخواین کار خاصی نمیکردم و تقریبا" همون دور باطل و تهوع آوری که اسمش زندگی منه ، هر روز تکرار میشد و هیچ اتفاق خاصی نیافتاده است

آخرین روز شهریور که همون اولین روز جنگ دیکتاتور عراق با مردم ایران بود ، روزنامه ها تیتر زدند ، صدام طلب عفو و بخشش کرده ، عجب روی داره این کثافت بوگندو.

البته با توجه به اسناد باقی مانده و حرفهای که در روزنامه های آن زمان گفته شده این جنگ باید پیش میاومد بنا به دلایلی اول:ایران باید از سلاحهای بی شماری که در زمان شاه از آمریکا خریداری کرده بود ، تخلیه میشد
دوم:رهبران ایران ادعای صدور انقلاب به کشورهای خاورمیانه را داشتند و این یعنی زنگ خطری برای کشورهای که نیازمند نفت خاورمیانه بودند و حالاش هم هستن و میبینید که چه آتشی میسوزونند .و منظور از صدور انقلاب و شما بخوانید گسترش بنیادگرای و ترور و خشونت در منطقه ای حساس چون خاورمیانه

هیچ توجه کردهاید که چرا آمریکا به سودان فشار میآورد که دمکراسی را رعایت کند ولی اعضای خانواده القاعده را فردای یازده سپتامر از آمریکا خارج و به عربستان برمی گرداند؟؟به خاطر چند بشکه نفت ناقابل

اول مهر اومد و رفت و 16 میلیون کودک و نوجوان بیگناه در مدارسی باید آموزش ببینند که در مدارس دخترانه آنها میخواهند بالای حیاط مدرسه را دیوار بکشند و در مدارس پسرانه ان مواد مخدر و ایدز و هزار کوفت زهرمار دیگر بیداد میکند . الان در بین پشت کنکوریها، تربیعت معلم آخرین گزینه انتخابه تا از زیره خدمت سربازی در برن ،و این رشته مهم که دقیقا" به تربیت و آموزش اخلاقی بچه های مردم مربوطه ،آخرین گزینه انتخابیه و شما قضاوت کنید دانش اموزی را که باید زیر نظر اینمعلمین اینده درس بخوانند

2004-09-24T15:25:00.000+03:30

ادی آدامز عکاس خبری که اکثر اتفاقهای جهان را به زبان تصویر بیان میکرد ، درگذشت
با نگاه کردن به این عکس احساسات زد جنگ آدم میزنه بالا ولی باید بدونید که فرد که اسلحه رو شقیقشه اعضاى يك خانواده از ويتنام جنوبى را كشته بود. حالا ماجرا كمى فرق كرد

2004-09-22T10:36:00.000+03:30

2004-09-21T14:15:00.000+03:30

2004-09-19T03:09:00.000+04:30

هر دم از این باغ بری می رسد....

دیروز به دنبال کار مسائل دستگیری خانوادگی و دست اندرکاران فنی سایتها بودم. دیدم دوست قدیمی ام رضا کیانیان، هنر پیشه صاحب نام کشور یک sms کوتاه فرستاد، ما در منکرات هستیم، می خواهند ما را زندانی کنند. دلیلش این است که در مراسم جشن خانه سینما عده ای از شرکت کنندگان حجاب کامل نداشته اند! بعد فهمیدم هیأت مدیره خانه سینما همه درگیر این احضار هستند. یادداشتی در مورد آقای مطلبی، رضا کیانیان و اعضای فنی سایتها برای رئیس جمهور فاکس کردم. شنیدم آقای خاتمی خیلی از این رفتارها از کوره در رفته است و یادداشت شدید اللحنی فرستاده، همه را بازخواست کرده و دو نفر را هم مامور کرده است که پیگیر باشند و مساله را حل کنند. امروز ظهر هم در جلسه ای که آقای خاتمی را دیدم

ادامه مطالب وب نوشت

2004-09-19T02:26:00.000+04:30

وب سایت امروز و بامداد رو بخونید وحالی ببرید

2004-09-19T01:53:00.000+04:30

اندر فواید حجاب در ممالک مترقیه غرب

2004-09-18T11:48:00.000+04:30

وجود14میلیون بیمار روانی در کشور

کنار تیرک چراغ برق ایستاده و داره با کسی حرف میزنه ، دقیق که می شم کسی رو نمیبینم و با خودم میگم این هم مثل من داره با خودش حرف میزنه

خیلی اتفاق میافته که تو خیابون کسی رو ببینی که به نوک چوبی قوس دار طنابی رو بسته و از اون طناب هویچی آوریزونه و داره خیلی راحت واسه خودش تو خیابون راه میره . یه هوی دو سه تا آدم مریضی که همه جا پیدا میشن و کاری ندارند جز اذیت و آزار آدمای ضعیف ، پیدا میشن و شروع میکنن به مسخره کردن و تو عالم خودشان تفریح میکنن با یه روانپریش .

یا فکر کنم دیدید کسای رو که سر چهاراها وا میسن و با سوتی که تو دستاشونه آدای پلیس رو درمیآورن و ماشینها رو راهنمای میکنن

این دو نوع دیوانگی دیگه خیلی تابلو شده و همه اونو مریضی میدونند . ولی با آمار بالا چه کار کنیم که خیلی کمتر از مقدار واقعیشو گفته اند . اکثر افرادی که تو خیابون میبینم و خودمون هم یکی از اونها هستیم تقریبا" هر روز با خودمون حرف میزنیم و یه نوعی بیماری روانی هستیم .

فشار زندگی و کمبودهای روحی و روانی و نیازهای که به علت برآورده نشدن تبدیل به عقده های چرکینی میشوند ، ما را تبدیل به یه بیمار روانی و در نوع وخیم تبدیل به خونخوار بیرحم میکنه .

برای جوانی مثل من که با وجود شس سال درس خواندن در دانشگاه و تحمل هزینه سرسام آور آن ، حالا تنها کار درستی که به نظرم میرسه رفتن به خدمت سربازی تا لااقل بیکاری من دو سال عقب بیفته
شما قظاوت کنید من چقدر میتونم قوی باشم که همه این مسائل و خیلی چیزهای دیگر را تحمل کنم و دیوانه ای در درون خودم نداشته باشم

2004-09-18T10:59:00.000+04:30

من که امروز را با خبرای بد شروع کردم این یکی هم روش

63مورد خودکشی در هفته قبل در تهران ثبت شده که سی دو نفر مرد و بیست نفر زن بودن . هویت بقیه گزارش نشده بود

رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

2004-09-16T22:37:00.000+04:30

سردار سرلشكر سيد يحيي صفوي تصريح كرد: دوست داريم پشت هر يك از جنگنده‌هايي كه امروز در جريان رزمايش عاشوراي 5 ملاحظه مي‌كنيد، روزي يك بسيجي نشسته و به قلب دشمن بتازد.

فرمانده كل سپاه وظيفه‌ي ديگر بسيجيان را اجراي عمليات دفاع مسطح، به معني حفظ هر نقطه از ميهن و ناامن ساختن تمام كشور براي دشمن به منظور نبودن هيچ نقطه بدون دفاع خواند.

ادامه خبر

روزگاری نچندان دور آقای صفوی قلمها را میشکست و زبانها را میبرید

چند ماهی از دوم خرداد گذشته بود . محافظه کاران که صندلیهای ریاست و وزارت را قبل از انتخابات تقسیم کرده بودند و سرخی شرم آور قدرت لپهای آنان را به قرمزی میزد ، به ناگاه با سیل خروشان نسل جوان که بزرگترها را به زندگی در جمهوری اسلامی امیدوار کرده بودند ،از خواب غفلت بیدار شدند .به مانند مریضی می ماندنند که در اثر ضربه ای سخت به کمای چند ماهه ای برود .

چند ماهی از دوم خرداد گذشته بود و مردم امیدوار به اصلاح رژیم هر یک به کاری مشغول بودنند . گروهی روزنامه درمیآوردند و رکن چهارم دمکراسی را فربه میکردند . که همه آنهاروزنامه نگاران)) به قول شاملواز بجه نمازخونها بودند ،نه قصد براندازی رژیم را داشتند و نه میخواستند رژیم را استحاله کنند و تنها منظورشان بالا بردن سطح آگاهی و ترمیم فقر شدید فرهنگی مردم ایران بود.فقر فرهنگی که انچنان در تار و پود ما ایرانیها ریشه دوانده که همه دردهای بیدرمان ما از ان میباشد و لاغیر.

محافظه کاران از کما بیرون آمده بودند و دسپاچه ، به دنبال راه حلی برای مشکل خود، که همان شور و نشاط و امیدواری مردم بود ، میگشتند.کم کم چماق به دست پیداشون شد و تنها چیزی که انها را آرام میکرد درگیری و خونریزی و ترور بود
رحیم صفوی در همایشی در سازمان خود از بریدن زبانها و شکستن قلمها گفته بود.رئیس قوه قضائیه (یزدی)در نماز جمعه با دهان کف کرده از شدت خشم به قاضی! مرتضوی دستور تعطیلی روزنامه ها را میداد و باقی مسائل که خود شما نیز آگاهی دارید

رحیم صفوی باز ما جوانان را به توهم توطئه خود فرا میخواند و از ما میخواهد که کشور را برای دشمنان او، که من و شما باشیم، به باطلاق مرگ تبدیل کنیم .نرود در سنگ خارا میخ آهنین

بگذارید او و همفکران او در خشم خود غوطه ور باشند که همه اینها علائمی از ضعف و زبونی انهاست .خودشان هم میدانند که آب رفته به جوی باز نمیگردد و هر روز اعتبار انها در داخل و خارج از کشور کمرنگتر میشود . این سخنها و قداره کشیها ، به طبل تو خالی ماند

فردا ازآن من و توست دوست عزیز که متانت و صبر و حوصله پیشه کرده ایم و اهسته اهسته به جلو میبریم مبارزه صد ساله ملت را با استبداد داخلی

2004-09-16T18:35:00.000+04:30

در پيش‌نويس قطعنامه‌اي كه به اعضاي عدم تعهد ارايه شده تنها نكته‌ي مثبتي كه پذيرفته شده آن است كه در بند 8 مبناي تصميم‌گيري شوراي حكام آتي كه در ماه نوامبر برگزار مي‌شود، گزارش مديركل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي باشد.

بند ی از قطعنامه ، كه حاكي از همكاري مثبت ايران بوده است، حذف شده و در بند ی دیگر آمده است كه آزمايش پلوتونيم و سلول داغ به عنوان موضوعات باقي مانده در پرونده‌ي هسته‌يي ايران به حساب مي‌آيد.

ين قطعنامه كه مورد توافق آلمان، انگليس، فرانسه و آمريكا در ژنو بوده است، همان گونه كه پيش‌بيني مي‌شد تغيير محتوايي نكرده است و سه نكته‌ي تعيين ضرب‌الاجل، ارايه‌ي گزارش جامع از فعاليت‌هاي گذشته‌ي ايران از سپتامبر 2002 ميلادي (به عنوان نكته‌اي منفي در گزارش آتي آژانس) و اين كه در اجلاس نوامبر شوراي حكام در خصوص ارجاع ايران به شوراي امنيت تصميم‌گيري شود، در بر دارد.

2004-09-16T11:14:00.000+04:30

ماجرای هسته ای ایران همچنان راه پر فاز و نشیب خودش رو طی میکنه ، خدا عاقبت ما رو به خیر کنه با سیاست ورزی این آقایان همه چیز دان

در تصاوير ماهواره ای تأسيسات نظامی پارچين، مجتمع صنعتی بزرگی به چشم می خورد که در دره های پرپيچ و خم کوهستان شرقی تهران در مکانی دور از ديده ها احداث شده و جاده ای مارپيچ بخشهای اين مجتمع را به يکديگر متصل می سازد.

بقیه خبر و عکسها

این از لینک من

2004-09-16T03:35:00.000+04:30

حسین درخشان خبر گرفتاری خانواده سینا مطلبی رو به صورت خلاصه نوشته و از وبلاگ نویسها خواسته که اون مطلبو لینک بدن تا در صدر بلاگدیس بره ، و توجه وبلاگ نویسها را جلب کند
لازم به تذکره که بلاگدیس یه لیستیه که تشکیل شده از مطالبی که لینک بیشتری به اونها داده شده

این از لینک من

2004-09-15T23:27:00.000+04:30

عکسای از تضاهرات ایرانیای مهاجردر مخالفت با رژیم ایران

بقیه عکسها را میتونید اینجا ببنید

2004-09-15T18:14:00.000+04:30

صف شب بود که کامپیوتر رو روشن کردم .روشنائیه چراغ کوچلوی که بالای میز بود بهم کمک کرد تا سیگاری روشن کنم و مثله هر روز کلیک کردم رو آیکون واس خاطر وصل شدن به اینترنت و از سر گیری زندگی مجازی .ولی کامپیوتر ویروسی شده بود.و کاریش هم نمیشد کرد . حال و حوصله ویندوز زدن نداشتم . روزنامه رو باز کردم و مطالب سینمائیشو شروع کردم به خوندن . مطلبی خوندم از بهرام بیضائی که کل وجودمو آتیش زد . روزنامه رو انداختم به گوشه ای و غرق شدم در عالم خیال خودم
وقتی یه هنرمندی نتونه در روز ملی خودش حرف امیدوار کنندهای بزنه ، و حرف دل خودشو اینجوری بگه، که پائین واستون گذاشتم،باید چه کار کرد .

روز ملى سينما روزى است كه در آن همه فيلم هاى توقيف شده يا معلق آزاد مى شوند. روز ملى سينما روزى است كه در آن به پشتوانه فيلم هاى برجسته سينماى ايران، به چشم خصومت نمى نگرند.روز ملى سينما روز توزيع عادلانه امكانات است؛ روزى كه امتيازخواران جاى خود را به دوستداران فرهنگ مى دهند. روز ملى سينما روزى است كه پشت ميزنشينان در فلج كردن انديشه و نابودى اثر نمى كوشند. روز ملى سينما روزى است كه براى ساختن فيلمى فرهنگى و ارائه آن، به التماس نمى افتى، و از اثرت و خودت تا سرحد مرگ بيزار نمى شوى. روز ملى سينما روزى است كه از خير فيلم ساختن نمى گذرى از وحشت اينكه تهيه كننده ات سر از چه جاهايى درمى آورد.روز ملى سينما روزى است كه فيلمساز مستقل، آزاد از سرمشق هاى سينماى تجارى وطنى، آزاد از سرمشق هاى سرمايه هاى خارجى، آزاد از بازى هاى سياست و اقتصاد و جو و مصلحت و آزاد از سرمشق هاى جشنواره ها سر پاى خود بايستد.روز ملى سينما روزى است كه سينما را دوستداران سينما مى گردانند؛ نه دشمنان آن و نه كاسبان _ هر وقت لازم است _ حبيب خدا. روز ملى سينما روزى است كه شهردارى درختان كهن را ريشه كن نمى كند به جرم اينكه سايه سرند؛ و جايشان چمن يك بند انگشتى نمى كارد كه زير پا هستند. روز ملى سينما روزى است كه حجاب چون و چرا از چشم دوربين ها همه برمى افتد؛ و پرده سپيد بى پرده در چشم جهان مى نگرد. روز ملى سينما روزى است سبز؛ بى آلودگى؛ بى شب!

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

و اضافه کنید به ان دستگیری ابوالحسن داودی کارگردان و رئیس هیت مدیره خانه سینما به خاطره انچکه عدم رعایت شئونات اسلامی نامیده شده است.جالب توجه انکه این بی حجابی از طرف هنرمندان که کارت دعوت جشن را داشته اند ، بوده است
حرفهای مجید مجیدی را در رابطه با این دستگیری را بخوانید

خبر تاسف‌برانگيز بازداشت آقاي ابوالحسن داودي كارگردان و رئيس هيات مديره خانه سينما دل اهالي سينما را به درد آورد به خصوص كه ايشان يكي از شريف‌ترين زحمت‌كشان عرصه سينما محسوب مي‌شود.
دستگيري ايشان ما را با يك واقعيت تلخ اجتماعي مواجه مي‌كند بخصوص كه اتهام ايشان تفهيم مسائل بدحجابي در مراسم جشن خانه‌ي سينما بوده است.
اولاð جمعيتي كه در سالن ميلاد حضور داشتند به جز تعداد اندكي از اهالي خانه‌ي سينما، اكثريت از مردم بودند و همين مردمي كه ما در كوچه و خيابان شهر مي‌بينيم كه متاسفانه در سال‌هاي اخير پديده‌ي زشت بدحجابي گريبان‌گير جامعه ما شده است كه بيشتر، از يك فقدان بزرگ فرهنگي حكايت دارد.
حال سخن اين است كه مسئولان سه قوه چه تلاش گسترده‌ي فرهنگي در جهت مبارزه با اين پديده شوم كرده‌اند؟.
ساده‌انگاري است كه فكر كنيم با زور و بخشنامه مي‌توان عليه مسائل بدحجابي و فساد مبارزه كرد. چرا كه اگر ميسر بود در طول اين سالها اتفاق مي‌افتد. مسئولين محترم قوه قضاييه قطعاð مطلع هستند كه ما در چه عصري زندگي مي‌كنيم. در عصري كه ماهواره‌ها و اينترنت افكار و ذهن و روح جوانان ما را مورد حمله قرار داده‌اند و در اين تهاجم گسترده ما با چه سلاحي بايد مبارزه كنيم؟ قطعاð ما بايد جامعه خود را به لحاظ فرهنگي مصونيت ببخشيم كه يكي از راه‌هاي موثر و تاثيرگذار آن هنر سينماست.به گزارش ايسنا، مجيدي افزوده‌ است:بنده بسيار متاسفم به جاي اينكه از آقاي ابوالحسن داودي به عنوان نماينده صنف سينماي ايران دعوت شود و از همفكري ايشان و اهالي سينما فكر عاجلي براي بحران هويت فرهنگي شود، ايشان را در جايگاه متهم قرار مي‌دهيم و اين عمل توهين بزرگي به جاي هنري ما محسوب مي‌شود.
بنده از قوه محترم قضاييه تقاضا دارم بعد از اين، عجولانه تصميم نگيرند و به جامعه‌ي هنري به خصوص اهالي سينما كه در اين چند ساله به شكل‌هاي مختلفي مورد بي‌مهري‌ آن دستگاه قرار گرفته‌اند به ديده لطف بنگرند و اين اطمينان را به سينماگران داشته باشند كه در رفع معضلات و مشكلات جامعه سينمايي خودشان تلاش كنند و دوستان محترم قوه قضاييه به عنوان يك مرجع بزرگ قانوني مي‌توانند با عطوفت و مهرباني كه زيبنده‌ي يك دستگاه قضايي اسلامي است با جامعه هنري برخورد كنند كه قطعاð ثمرات خوبي در پي خواهد داشت.
اميدوارم وقتي اين مطلب به چاپ مي‌رسد ما شاهد رفع اتهام از آقاي داودي باشيم و از ايشان دلجويي كنيم.
دلجويي از آقاي داوودي دلجويي از سينماي ايران است

....................................................................................
اون وقت یاد سینا مطلبی و کینه دوزی خشک مغزان از اون افتادم، که اطلاعات اماکن که یک نهاد غیر قانونیه و بعد از اخراج همقطارهای سعید امامی معدوم از وزارت اطلاعات در زیر زمین دادگستری تهران جمع شده اند و منتظر امدن شب هستند تا باز دوباره صدای شوم خود را در آن بدمند ،بعد از اون همه دردسری که واسش درست کردند مجبور شد زندگیشو بگذاره و جانه خودشو و زن وبچه شو برداره و از این دیار بره.باز دست از سرش برنداشتند و پدر پیرشو گرفتند عوض سینا به گروگان
خشک مغزان میخواهند بر دل و جان سیاسی نویسهای وبلاگها ترس بیندازند ، که اگر خودتون را نتونیم بگریم و در خارج از ایران باشید ، خانواده های شما در تیر رس ما هستند.
زهی خیال باطل
این کوته فکران گمان میکنند که با این کارها میتوانند خرد کنند رویا های ما که در این شهر مجازی نفس میکشد وبال و پر میگیرد.غافل از این که تف سر بالا خواهد شد برای همه رژیم

2004-09-14T13:17:00.000+04:30

نماينده پارلمان هلند، روز دوشنبه با طرح پرسش‌های رسمی و کتبی از برنارد بوت، وزير خارجه اين کشور که رياست دوره‌ای اتحاديه اروپا را برعهده دارد خواستار آزادی فوری سعيد مطلبی، پدر شصت و دو ساله سينا مطلبی شد. او همچنين از دولت هلند خواست تا موج تازه دستگيری روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشری در ايران را پيگيری کند.

2004-09-14T10:52:00.000+04:30

آقای سعید مطلبی پدر سینا مطلبی به جرم داشتن فرزندی روشنگر در زندان رژیم ایران است
سعید مطلبی که سالهای زیادی است از سیاست فاصله گرفته و زندگی عادی خود را پی میگیرد ، اکنون به جرم اینکه پسرش خارج از ایران افشاگری کرده و از مکان بی قانونی به نام اطلاعات کمیته اماکن ، که در زیر زمین دادگستری تهران لانه کرده اند و منتظرند تا باز دوباره مانند گذشته خونخواری کنند ، حرف زده و شرح حال خود را باز گفته است .

حرفهای ابراهیم نبوی را در این مورد بخوانید

اگر سینا مطلبی نویسنده سیاسی نویس و سینمایی نویس و منتقد رفتارهای سیاسی حکومت ایران است و به همین جرم چندی است که در غربت خاطرات روزهای شیرین زندگی اش در ایران را مزمزه می کند، پدرش وکیلی است که سالهای جوانی عمرش را به فیلمسازی گذرانده و اکنون نه تنها یک فعال سیاسی نیست، بلکه علاقمند به سیاست نیز نیست. سعید مطلبی شصت و دو ساله، سن و سالی را گذرانده که لابد حرمت این سن و سال باید دربندکنندگانش را شرمنده کند و مسوولان ضعیف آزار مملکت را به فکر فرو ببرد.

اگرچه تمنای عدالت کردن از گروهی که تنها تصویر عدالت را در ترازوی منقوش بر لباس زندانیانشان می توان یافت، انتظاری بیهوده است.

ادامه مطلب

2004-09-13T23:41:00.000+04:30

سرخی غروب آسمان را همرنگ عشق کرده است . خود را در انتهای افق میابم .سردی بادهای پائیزی را در تن و جانم ، و صدای وزش ان را در گوشم احساس میکنم . میوزند و میسوزانند و سرخ میکنند بادهای طغیانگر ، برگهای سبز درختان . و چه سرخی دلفریبی دارد برگهای درختان ، در پائیز

میخواهم در این فصل سوز و سوزش ، باز کنم سینه خود را به سوی این بادهای سوزنده، شاید
قلب من نیز رنگ سرخی عشق گیرد

2004-09-13T22:26:00.000+04:30

اولین تجربه عکاسی من
هوا واقعا" سرد بود. سوز عجیبی تا مغز استخون آدم رو میترکوند . رفته بودم خارج شهر ، با
رلند روور .واس خاطر کاری باید خارج میشدیم از شهر . کارمون تموم شده بود و این طرف خورشید تقریبا" غروب کرده بود ، تو اون باد و سوز و سرما که حسابی داشتیم ملرزیدم ، دیگه رمقی نمونده بود که واسی و خورشیدو تماشا کنی.اطرافمون کلی خاک و غبار بود و تا چشم کار میکرد تپه های خاکی بود که با بوردزر میکندن و صاف میکردند واسه ساختن شهرکهای ریز و درشت.موقع برگشتن هیچ ماشینی رو ندیدم و جاده حسابی خلوت بود
من دوربین دیجتالمو رو همرام آورده بودم که شاید تونستم عکسی بگیرم ، ولی چیزه دندون گیری پیدا نشد . از وقتی که دوربین رو خریدم به دور و برم زیاد دقیق می شم و سعی میکنم زاویه دیدم رو ، که تو عکاسی خیلی مهمه،تقویت کنم.خلاصه ما داشتبم برمیگشتم و به خودم قوله یه دوشه داغ داده بودم که لااقل خستگی بدنمو تسکین بده و بتونم بشینم پشت کامپیوتر
که یه هوی این الو نکی که عکسش پائینه دیدم . زودی از ماشین پیاده شدم و چهار دست و پا به طرفش دویدم ، باد داشت منو زمین میزد یه لحظه خواستم قید عکس گرفتن رو بزنم و برگردم ، ولی حالا اموده بودم و باید میرفتم . دوربین رو روشن کردم و فقط صدای دوربین رو میشنیدم و تنها چیزی که میدیدم اون آلونک بود وسط بر و بیابان
صدای بوق ماشین رو که شنیدم ،کارم تموم شده بود و داشتم به طرف ماشین میدویدم و باز سرمای وحشتناک بیابان داشت بر صورتم شلاق میزد
تو ماشین به این فکر میکردم که چطور وقتی که عکس میانداختم سرمای بیابان اصلا" به نظرم نمیاومد و هیچ سردم نبود و کل احساس من جمع شده بود در زاویه دیدم و چشهام اون آلونک و زاویه تابش نور خورشید رو می دید
من تا حالا عکسی که خودم خوشم بیاد و با دیدنش بتونم لذت ببرم ازش، هنوزنتونستم بندازم. ولی اون لحظه احساس عجیبی داشتم که دوس دارم باز هم تکرار بشه
عکسو صبح می ذارم الان لود نمیشه متاسفانه

2004-09-13T17:53:00.000+04:30

سفارش داده ايم اين خياطی بارگاه يک شلوار جين راسته ی توپ برای مان بدوزد.

موهای مان را هم رب النوع مان گفته ژل بزنيم از اين به بعد و بگذاريم بلند شود تا دمب اسبی شان کنيم. پيش خودمان بماند يک CD ويل اسميت هم گرفته ايم و داريم ليريکس هايش را حفظ می کنيم.

ديگر آن دوره که خدايان مثل زئوس رِيش بلند داشتند و رب النوع ها مثل آفروديته دامن های چين دار و فنر دار می پوشيدند گذشته.

اگر دوست دارید بخندید سری به ابن سایت بزنید

2004-09-13T17:35:00.000+04:30

کميته تحقيق يازده سپتامبر در گزارش ششصد صفحه ای خواهد گفت که مقامات ده بار فرصت داشته اند مانع از اجرای نقشه های شبکه القاعده شوند.

چهار مورد از اين فرصت ها در دروه رياست جمهوری بيل کلينتون و شش مورد ديگر در دروه جورج بوش، رئيس جمهوری فعلی آمريکا، بوده است.

2004-09-13T17:03:00.000+04:30

کاریکاتوری در رابطه یازده سپتامبر از کاپوچینو

2004-09-13T16:53:00.000+04:30

از صبح که بلند مي شدم چنين بود. صداي هيجان زده گوينده اي به گوشم خورد و سربرگرداندم. برج هاي دوقلوي نيويورک روي پرده بودند و گوينده گفت هواپيمائي به برج خورده است و نشستم به تماشا . تصورم اين بود که دارم حادثه اي اتفاقي و بزرگ را زنده مي بينم. از چشم روزنامه نگار و گزارشگر نگاهش مي کردم تا دوربين و صدائي وحشت زده گفت اوه خداي من. و هواپيمائي در کادر ظاهر شد که خونسرد به طرف برج دوم مي رفت. حالا ديگر نفسم حبس شده بود داشتم باور مي کردم که حادثه اي طبيعي نبوده است. پس يکي از اين تيردعا ها رها شد. با خودم گفتم اوه اوه چه دنيائي پيدا کرديم.

ادامه مطلب

2004-09-11T11:18:00.000+04:30

همیشه ساحل دریا برای خیلی از افراد،جذاب و رویای بوده،یکی از بهترین لحظه های رومانتیک در زندگی قدم گذاشتن بر روی شنهای دریاست،با آن صدای جادوی.راستی چرا امواج خود را به ساحل میرسانند با وجود آن که میدانند آخرین نقطه از سفر طولانی انهاست،سفری که نامش زندگیست

باد در اقیانوس میوزد و سلطنت میکند بر ان بی صدای مطلق.ناگهان اشگی را که بر گوچه چشم قطره ای است،میبیند.باد میخورشد و قطره های اقیانوس را سوار خود میکند . امواج خروشان به حرکت در میایند و با سرعتی خیره کننده خود را به ساحل میرسانند .در انتها قطره های اقیانوس پس از طی کردن مسافتی طولانی خود را بر روی شنهای ساحل رها میکنند و غرق بوسه میکنند تن داغ معشوق خود را. و باد به اوج آسمان میرود

11

2004-09-11T10:28:00.000+04:30

?, September 11, 2004

2004-09-11T01:59:00.000+04:30

برای شادی و تفریح غیر از پارک به کجا میتوان رفت و دریغ و صد افسوس از مردمانی که بالاترین نقطه دیدشان صفرهای اسکناسهای جیبشان است.خودتان خبر را بخوانید متوجه میشوید

مار گزنده جان پسر بچه‌اي را در «استخر توپ» شهربازي كرج گرفت.به گزارش خبرنگار «حوادث» خبرگزاري دانشجويان ايران، اين كودك در حالي كه با هيجان به داخل استخر توپ‌هاي رنگي شيرجه مي‌زد، غافل از اين بود كه مار از سيم‌هاي محصور كننده اين استخر وارد شده و از فشارهاي دست‌و پاي او عصباني است.
اين حادثه هفته گذشته در پارك «نبوت منطقه حسن‌آباد كرج» رخ داد، و كودك مصدوم زماني به مركز اورژانس مي‌رسد كه جان باخته است.
براساس اين گزارش در پي اين حادثه «استخر توپ» سريعا تخليه و مارسمي نيز شكار شد
.....................................................................................

اهالی جامائيکا و جهانگردان تلاش کرده اند برای خروج از اين جزيره، پروازی پيدا کنند

مردم جامائيکا خود را برای توفان ايوان که جنوب شرق منطقه کارائيب را درنورديده و دست کم 23 کشته و ميليون ها دلار خسارت بر جای گذاشته است، آماده می کنند.

احتمالا اين شديدترين توفان در جامائيکا خواهد بود. تمامی مدارس، مغازه ها و فرودگاه های اين کشور تعطيل شده اند.

2004-09-10T19:38:00.000+04:30

اخرین فیلمی که از جانی دپ دیدم "شکلات"بود و نمی دونم بعد از اون در چند کار سینمائی بوده،ولی اینقدر میدونم که جانی دپ گزیده کار و به دور از حاشیه ستاره های هالیود است

این خانوم خوشکل را که میبینید اسمش مانیا اکبری ،که با عباس کیارستمی هم همکاری داشته در فیلم ده،و حالا در ونیز زیبای و وقار یه دختر خانوم ایرانی را به نمایش گذاشته

بقیه عکسها از ونیز

2004-09-10T03:43:00.000+04:30

آخرین خط و نشان مودانه رژیم در رابطه با کاربران اینترنتی
هشدار پليس ايران در مورد خطرات اينترنت
گرايش به اينترنت در ايران در سال های اخير افزايش يافته استپليس ايران برای نخستين بار از زمان معرفی اينترنت در اين کشور، با انتشار اطلاعيه ای به جوان ها و خانواده های آنان نسبت به برخی عوارض اينترنت هشدار داده است.کنید

قاضی مرتضوی

2004-09-10T02:43:00.000+04:30

قاضی مرتضوی
برای اولین بار اسم این قاضی جوان را در رابطه با شکایت مدعی العوم از روزنامه جامعه شنیدم.که در ان زمان مسئول رسیدگی به شکایات در قسمت مربوط به کارکنان دولت بود و یواش یواش داشت درسهای خودشو رو آماده میکرد برای امتحانات پایان ترم.که بسیار اشکال گرفته بود وکیل روزنامه جامعه از این قاضی جوان بی سواد، در جریان رسیدگی به پرونده روزنامه جامعه و همون موقع سید ابراهیم نبوی یه طنز جانانه در این رابطه نوشت.

بعدها در بهار سال 79 با توقیف فله ای روزنامه ها(که به قول رهبری،پایگاه دشمن شده بود!!)اسم و رسمی پیدا کرد در میان سلاخان روزگار،که کاری کرده بود کارستان،و همه کارکنان مطبوعات رو از نون خوردن انداخته بود.و این از نظر عمال رژیم حداقل کاری بود که میشد در حق روزنامه های کرد ،که جز پرتو افکنی در تاریکخانه خشک مغزان کار دیگری نمیکردند

آقای مرتضوی جهت ادامه تحصیل در علم قضاوت،متقاضی ادامه تحصیل در سوربن فرانسه شدند و چه به جا مسئولان دانشگاه از پذیرفتن این قاضی جوان طفره رفتدند که در ان موقع از ریاست قوه قضائیه نشان لیاقته،مدیر نمونه را هم گرفته بودند

آقای خاتمی در مصاحبه آخر خود با خبرنگاران از این قاضی انتقاد شدیدی کردند و عدم رضایت خود را از بسته شدن روزنامه ها به دستور یه بازپرس و ان هم به استناد حکمی قضائی که مربوط به اشراره،اعلام کردند

در نظر سنجی که یکی از سایتهای محافظه کاران در رابطه با تعداد کاربران اینترنت در ایران انجام داده بودند ،تعداد کاربران را حدوده پنج میلیون نفر دانسته،و ناگفته پیداست که سهم محافظه کاران از این تعداد،برابر کاردانی انان در امور سیاسی یعنی همان صفر میباشد

حال باز مرتضوی می خواهد در ساحتی دیگر، به خوش خدمتی و سلاخی بپردازد که بار دیگر در سال جدید مدیر نمونه جمهوری اسلامی ایران شود

زهی خیال باطل برای او و همه قاضیانی چون او که به قول بامداد

داوری آنسوی در نشسته است بی ردای شوم قاضیان
ذاتش درایت و انصاف
هیئتش زمان
و خاطره ات تا جاودان جاویدان
در تکرار ادوار داوری خواهد شد

تا شقایق است زندگی باید کرد.شاد باشیم و امیدوار

محکومیت

2004-09-10T02:29:00.000+04:30

حتما" سری به اینجا بزنید و محکوم کنید عمل زشت اعمال رژیم را در به بند کشیدن فرزندان این مرز و بوم

مرضیه مشکینی

2004-09-09T14:38:00.000+04:30

مرضیه مشکینی همسر محسن مخملباف بعد از ساختن فیلم موفق "روزی که زن شدم"اینک اثر دیگری ،به
نام"سگهای ولگرد"ساخته که در قسمت مسابقه اصلی مسابقه ونیز پذیرفتهشده است.اینجا میتونید یه سری عکس بسیار زیبا ،از این فیلم ببینید

2004-09-09T13:23:00.000+04:30

مراسم بزرگداشت ياد قربانيان قتل عام زندانيان سياسي در سال 67، در شهر آخن آلمان، 25 سپتامبر

گزارش شب یادمان استکهلم، کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)

مراسم شانزده همین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱٣٦٧. روز شنبه ۱٤شهریور برابر با ٤ سپتامبر در استکهلم برگزار گردید که با استقبال گرم نزدیک به ٤٠٠ نفر از ایرانیان مقیم استکهلم و برخی شهرهای سوئد مواجه شد. مراسم با خوش آمدگوئی به حاضران و یک دقیقه کف زدن به احترام جان باختگان زندان های رژیم، اجرای زنده ترانه سرود "زندانی" و اعلام برنامه آغاز شد. در این مراسم، چهار تن از زندانیان زن و مرد که در جریان قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ٦٧جان سالم به در برده بودند، به تحلیل و بیان پروسه قتل عام و ذکر مشاهدت خود پرداختند.

ادامه مطلب

زندان اطلاعات ناجا، محل نگهداري فعالان اينترنت

گويا، اين محل جايي است که شادروان زهرا کاظمي نيز در آن
مورد بازجويي قرار گرفته بود. همچنين، گزارش ها از تهران حاکي از آن است که ماموران اداره اماکن برنامه پرحجمي را براي برخورد با دست اندرکاران سايت هاي سياسي آغاز کرده اند.
نکته قابل توجه در اين قضيه عدم وجود هرگونه حکم قضايي خاصی است
ادامه خبر

سلامت را نمیخواهند پاسخ گفتن
سرها در گریبان است
اگر دست نیازی به سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
اخوان ثالث

سینا مطلبی سال گذشته تنها به جرم داشتن فضای برای تنفس آزادی(وبلاق)،ماهها در زندان بود.و حالا شنیدن حرفای اون هم لازمه و هم اگهی بخش.زیرا فضای که اون تعریف میکنه ،بهتر نشده،که خفقان و سانسور و زندان و شکنجه از حد گذشته و ما مانده ایم که،
به کجا این شبه تیره بیاویزیم قبای ژنده خود را

کامپيوترهايتان را پاک کنيد، سندها و عکسهای قديمی معمولا در گذر ايام، گوشه و کنار دستگاهتان باقی می ماند و وقتی که به سراغشان می رويد ديگر دير شده است. شب پيش از بازداشت را به پاک کردن دستگاهم گذراندم ولی وقتی در بازرسی از خانه ام، (به سرپرستی «حاجی صبوری») کامپيوتر من را ضبط کردند، تازه متوجه شدم که دور از چشمانم چقدر يادداشت و مقاله چاپ نشده و نشانه های دردسر برانگيز باقی مانده است. نشانه هايی که از نگاه من، و از هر نگاه سالم ديگری، بی مسئله می نمود اما بايد آنها را از چشم بازجويان بدبينی ببينيد که پيشاپيش، هزار و يک اتهام را بر شما اثبات شده می دانند و جز تاييد فرضياتشان را نمی پذيرند.

دفترهای تلفن را از تلفنهای دردسرساز، نشانی هر شخصيتی که سروکاری با سياست دارد خالی کنيد. اين نشانی ها را می توانيد جداگانه بنويسيد و برای روز مبادا در جای امنی بگذاريد. اشتباه من اين بود که دفتر تلفنم را جدی نگرفتم و ناچار برای تک تک شماره هايی که در آن بود بازجويی شدم. يادداشتهای کهنه و قديمی را معمولا فراموش کرده ايد. اما سر فرصت ورقی بزنيد. لابه لای همين يادداشتها، گهگاه اطلاعات و نکاتی هست که نمی خواهيد چشم بازجو بر آن بيفتد. (لای سررسيدی که در خانه ما بود، پس از اولين احضارم، پسورد ای ميل و وبلاگم را نوشته بودم که به همسرم بسپارم و سپس فراموش کردم. ماهها بعد، هنگامی که بازداشت شدم، اين سررسيد را در خانه ام يافتند و به همه پسوردهايم دسترسی پيدا کردند. شانس آوردم که بيشتر ای ميل ها را پيش از رفتن به اداره اماکن پاک کرده بودم.)

هرچند اين بازجوها بيش از آنکه هوشمند يا مطلع باشند، خشن و پرقدرت هستند، اما باز هم بهتر است احتياط را در نظر گرفت
ادامه مطلب

سانسور

2004-09-09T13:22:00.000+04:30

دور جدید برخورد با سایتهای اینترنتی در خبر نامه گویا

غروب دل انگیز

2004-09-08T23:27:00.001+04:30

امروز روزه غمگینی بود.از روزها که بیخودی بدون این که اتفاقی برات بیفته،گوشه ای کز میکنی و زل میزنی به یه گوشه ایو با خودت نه حرفی داری و نه گلایه ای.فقط دوس داری تنها باشی و حوصله هیچ کاریو نداری.

خیلی سعی کردم که حداقل برم رو سایت خبر گزاریها و دو سه تا خبر خوب پیدا کنم ولی مثله این که قحط خبر بود امروز.
راستشو بخواین وضعیت فصل منو به این روز انداخته.چند روز دیگه پائیز میاد و به قول معروف "بهار ثانی"شروع میشه و من فکر کردم این تغیر و تحول آب و هوا باعث شده که امسال پائیز زود بیاد ولی زهی خیال باطل.تا رسیدن پائیز چند روز مونده وباید صبر کنه این دل تنهای ما.
بدجوری کم آوردم.تنهای خودم بس نیست یاد دو سه تا از خاطره های پارسال افتادم و نمیدونم چرا حالم یه طوری شد.خوب شاید برای شماهم اتفاق افتاده، که کسی رو دوس داشته باشید و مجبور باشید که بنا به دلایلی ،که فقط خودتون میفهمید و نمیشه به کسه دیگری گفت،رابطه خودتون رو قطع کنید و هی دلیل و علت بیارید که سن تو بالاست و داره از سن ازدواج تو میگذره و من شرایطم تا نمیدونم خدا ساله دیگه اینه و من مرده زندگی نیستم و هزار کفتو زهر ه مار دیگه ،که هم شما و هم طرفتون میدونه که مزخرفه و علت اصلی شاید یه چیز دیگه است و معافم کنید از گفتن اون مسله اصلی.حالا بعد از یه مدتی اون واقعا" خیلی بیصدا میزاره و میره و شما ناباورانه به خودتون میگید"خوب حالا راحت شدی الاغ،رفت.حالا خودتو چه طوری میخای راضی کنی"نمیدونم.واقعا"نمیدونم که کارم درست بود یا غلت
اون میگفت که حاظره من برم سربازی و صبر میکنه تا یه کاری هم گیر بیارم و هر موقع وقتش رسید.برم خونه شون و انو رو با خودم ببرم.ولی من نتونستم قبول کنم گذشته اونو،که مثله خوره منو هر روز میخورد و داشت ذره ذره ابم میکردو خودشم میترسید از اون گذشته و میدونم که فقط پیش من یه جای امن داشت.ولی من نتونستم باهاش کنار بیام.این تاوانی بود که هم اون و هم من واسه اشتباه اون دادیم و چه تاوان سختی بود.باور کن بعضی وقتها فکرشو میکنم که کارم درست بود یا نه؟و میبینم که در عرض کمتر از شس ماه کار ما به جدائی میکشید و چه بهتر که یاد یه عشق در ذهن ادم بمونه و نه شکنجه که اسمش رو زندگی میزارند.
باور کنید دلم وا شد و احساس میکنم کمی سبک شدم
هر کجا هست خوشو ،شاد و سلامت باشی

فیلتر ممنوع

2004-09-07T19:08:00.000+04:30

جغد شوم خانه های دنیای مجازی

هر نشانه ای برای ما یادآور ذهنیتی است که آن ذهنیت به ما در مورد آن نشانه احساسی میدهد
حال با دیدن این ورود ممنوع مجازی،خیال شما را به کجا میرساند.به یاد بسته شدن روزنامه ای که در آن کار میکردید،یا سایتی که هر روز به آن سری زده،و احوال جهان را از آن جویا میشدید،و یا به یاد آن آدمک میافتید که با قرمز شدن چراغ، به غولی می ماند که درون شیشه کردن و با عبور شما از عرض خیابان در سوت خود میدمد،و شما را به تمکین وا میدارد
در هر صورت،خاطره خوشی را زنده نمیکند و ما را به یاد تک تک آن عزیزانی میاندازد که زمانی با ما بودند و ما آنها را همراهی میکردیم و اینک جز یک نشان شوم چیز دیگری بر سر در خانه های آنها دیده نمیشود،و چه تلخ ما عادت میکنیم به این خزان اجباری.من هر بار که ان را میبینم ،سوگواری میکنم با صاحب عزا ،و در خلوت خود اندوهناک میشوم به خاطر این خزان زود رس که دست جلادی سرخ پوش نیز در کار است و خود را پنهان میکند پشت این آرم و خط و نشان میکشد برای دیگر بازماندگان،که اگر پرتو افکنی کنید در تاریکخانه ما،شما نیز دچار چنان سرنوشتی خواهید شد و کس را یارایه کمک و همراهی برای شما نیست.آری انها بر طبل قدیمی وپارهو فرتوط خود میکبوند و چه زیبا بیان داشته احمد شاملو این واقعیت را:
آنک قصابانند بر گذرگاها مستقر
با کنده و ساطوری خون آلود
روزگار غریبی است نازنین
و تبسم را بر لبها جراحی میکنند و ترانه را بر دهان

حال ما مانده ایم و این مشعل،که آن را از پس حادثه ها و شکنجه های، در طول سالها و قرنها به ما سپرده اند.چه باید کرد این شمع روشنی بخشه آگاهی را.

گیرم که در باورتان به خاک نشستم
و ساقه هایم از ضربهاتان زخم دار است
با ریشه چه میکنی
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای
پرواز را علامت ممنوع میزنی
با جوجه های نشسته در آشینه چه میکنی
گیرم که میزنی
گیرم که میبری
گیرم که میکشی
با رویش ناگزیر امید چه میکنی

تام کروز

2004-09-07T18:49:00.000+04:30

گرانترین بازیگر جهان

تام کروز که قراره تو فیلمی از استیون اسپلبرگ به اسمه"جنگ دنیاها"بازی کنه،علاوه بر
دستمزده خود تو ده درصد از فروش فیلم هم شریکه،که تخمین زدن 360 میلیون دلار به اون میرسه.لازم به یاد آوریه که ،فیلم نامه "جنگ دنیاها" رو "دیوید کیوب" نوشته که پیش از این فیلم نامه های مطرحی همچون "پارک ژوراسیک" و" مرد عنکبوتی" بر عهده او بوده است

2004-09-07T11:57:00.000+04:30

اینجا میتونید یه مصاحبه باحال از مایکل مور بخونید

اكران تابستاني هاليوود

شرك، مرد عنكبوتي، و زنداني ازكابان در صدر ايستادن

يك آهنگساز انگليسي ادعا كرد، موسيقي‌هاي “ولف گنگ آمادئوس موزارت” تحت تاثير اختلالات روحي و وسواس‌هاي ناخودآگاه ناشي از سندروم Tourette نوشته و ساخته شده‌اند.به گزارش سرويس بين‌الملل به نقل از سايت اينترنتي اسكاتمن، “جيمز مك كونل” كه در حال حاضر به اختلالات روحي و وسواس‌هاي ناخود آگاه مبتلا شده است، گفت، براي درك حرف‌هايش مي‌توانيد به نامه‌ها و آهنگ‌هاي موزارت مراجعه كنيد. وي افزود: موزارت چندين نامه‌ي نفرت انگيز نوشته است؛ اگرچه مردم قرن 18 تا حدي خشن بودند اما موزارت از خشونت نوع ديگري برخوردار بود.اين آهنگساز افزود،شيفتگي موزارت براي بازي با كلمات و قافيه درآوردن تمام خطوط نامه‌هايش، نگران بودن براي گذر زمان، درگير بودن با دو مساله متضاد از نشانه‌هاي اختلالات روحي و سندروم Tourette است. اين آهنگساز انگليسي با بيان اين كه نشانه‌هاي قوي‌تر اين بيماري را مي‌توان در آهنگ‌هايش پيدا كرد، گفت: آهنگ‌هاي او تركيبي از هرج و مرج و كنترل است. گويي موزارت هميشه با اين دو مقوله درگير بوده است. از سوي ديگر موزارت در آهنگ‌هايش از ميزان زيادي فوگ استفاده مي‌كرده است.“مك كونل” گفت: اگر چه اين بيماري در موزارت تاثيرگذارده بود اما ريشه استعدادش نبوده است؛ موزارت براي خلق آهنگ بسيار با استعداد بود.موزارت آهنگساز متولد اتريش در سال 1791 در سن 35 سالگي درگذشت. اولين آهنگش را در سن چهارسالگي و اولين سمفوني‌اش را در سن هشت سالگي نوشت.مك كونل، 46 ساله كه براي فيلم‌ها و تئاترها موسيقي مي‌سازد، گفت مدارك به جا مانده از موزارت گواهي بر گفته‌هايش است

.

فيلم سينمايي با نام موقت ”عشق‌هاي دوشنبه“ به كارگرداني محسن مخملباف از پانزدهم آبان ماه امسال در شهر دوشنبه كشور تاجيكستان فيلمبرداري خواهد شد. به گزارش ايسنا به نقل از خانه فيلم مخملباف، بازيگران اين فيلم از كشور تاجيكستان انتخاب شده‌اند و گروه سازنده از ايران خواهند بود. زبان فيلم به گويش فارسي (تاجيكي) است تدوين و صداگذاري اين فيلم در لابراتوار هند انجام خواهد شد.دومين فيلم سينمايي با نام موقت “هند” به كارگرداني محسن مخملباف بلافاصله بعد از فيلم ”عشق‌هاي دوشنبه“ در اسفند و فروردين آينده در هند فيلمبرداري خواهد شد. بازيگران اصلي فيلم يك مرد و يك زن ايراني و بقيه از كشورهاي هندوستان خواهند بود. گروه سازنده از سينماي ايران انتخاب شده‌اند و تدوين و صداگذاري اين فيلم نيز در هند انجام خواهد شد.هر دو فيلم، توليد مشتركي بين خانه فيلم مخملباف و يك كمپاني فرانسوي و هندي است.محسن مخملباف كه پيش از اين قصد داشت فيلمنامه “فراموشي“ را در ايران بسازد، با مخالفت وزارت ارشاد براي ساخت آن فيلم روبرو شد. اين فيلمنامه با حذف سي و سه قسمت از آن در روزنامه شرق به چاپ رسيد اما وزارت ارشاد با چاپ كامل متن اين فيلمنامه در يك كتاب مستقل نيز موافقت نكرد. پيش از اين با آنكه فيلم “نوبت عاشقي“ مجوز نمايش نگرفت اما فيلمنامه آن توانست 12 بار در ايران تجديد چاپ شود

با وجود این که چند روزی از فوت خانوم دلکش میگذرد یه مصاحبه که اززبان خودشان ،زندگیشون رو میگویند

قناری

2004-09-05T17:04:00.001+04:30

سلاخی میگریست به قناری دلباخته بود
احمد شاملو

اعتیاد

2004-09-05T17:04:00.000+04:30

طاعونی هولناک در جانت ریشه دوانده ، و هر روز تو را با خود به قعر مردابی میکشاند که جز تباهی و پوچی ،چیز دیگری ندارد.همچو صاعقه، لحظه ای بر جانت افتاده و از تو جز خاکستر ،هیچ نمانده است.اعتیاد این جغد شوم همه سرزمینها،که با لذتی سطحی شروع میشود و به دردی عمیق ختم میشود.تنها به این بیندیش که تو در میان این سیاهی،چگونه خواهی دیدن زیبای رویش خود را
.بپا خیز و آزاد کن خود را از این اسارت،اسارتی که به غارت برده است تمام جسم و جان و روانت را.که تا شقایق هست زندگی باید کرد.

عکس

2004-09-04T18:29:00.000+04:30

با سلام و عرض معذرت به خاطر بدقولی
یکم:از امروز اخبار فرهنگی و اجتماعی رو میتونید تو این سایت پیگیری کنید
دوم:میخاستم بیخیال مسائل سیاسی بشم که دیدم نمیشه،سیاست طوری تو زندگی ما چنگ انداخته که نمیشه اونو نادیده گرفت.سعی میکنم اون اخباری که مهمه(راستش خودمم نمیدونی تو سیاست چی مهمه)لینکشنو اینجا بگذارم
سوم:من تا حالا نتونستم حتی یه عکس تو این وبلاق بگذارم.فکر میکنم یه چیز رو فراموش میکنم،واس خاطر همین عکس هم لود نمیشه.از شما هر کدوم که بلدین ،لطف کنین به من بگین یا با امیل یا با کامنتها،و یادتون نره ، عکسهای رو که با دوربین دیجیتال میاندازند ،اونا رو چه طوری تو وبلاق نشون بدم.از لطفتون تشکر میکنم.

اون روز

2004-09-04T01:41:00.000+04:30

دلم لک زده واسه یه دلشوره،میدونی از اونا که ،نکنه یه وقت نتونم بهش بگم.نه باید بگم،باید بدونه ،آخه حقه اونه که بدونه دوسش دارم.
یعنی میشه این حرفهای مقدس رو روزی به کسی گفت.
تکرار کردن این حرفا در عالم خیال، راستشو بخای،به من امید میده و بهم میگه صبور باش و منتظر که اگه روزش برسه با انچنان شور و علاقه ای بهش میگی دوست دارم ،که کل وجودتو غرق در نور و شادی و طراوت بکنه.
به امیده اون روز

شهر

2004-09-03T13:03:00.000+04:30

بر بلندی شهری ایستاده ام.همهمه ای عجیب در جریان است.گوی هر یک از مردم،با شتابی مبهم به سوی نقطه ای نا معلوم در حرکتند. و هر روز این چرخه ملال آور زندگی تکرار میشود.ایا تا به حال شده که حتی برای لحظه ای به انها بنگرید،در چشمهایشان هیچ احساسی دیده نمیشود و نگاهشان همواره عصبی و نگران است.سیگاری آتش میزنم و در میان انها با چهره ای تهی از هر احساسی گم میشوم

2004-09-03T10:47:00.000+04:30

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
سهراب سپهری

خورشید خانوم

2004-09-02T11:19:00.000+04:30

خورشید خانوم
تاریکترین ساعات شب،لحظه قبل از طلوع آفتاب است
نبردی سهمگین هر روز در جلوی چشمانت است خواه در آنسوی کره خاکی باشی خواه در این سو
در آخرین لحظه های روز، سیاهی با همه پلشتی و زشتی خود به سوی خورشید خانوم مهربون میتازه و خون سرخ او را در آسمان میپاشد و ما چه معصومانه نگاه میکنیم این نبرده نا برابر را.سیاهی میتازد و سرمست از این فتح خود،ما را تا عمق شب میبرد و ما بهت زده درآروزی روشنای و نور ،منتظر میمانیم .اینجاست که امید به بار مینشیند و در کمال ناباوری در تاریکترین و ظلمانی ترین لحظه های شب، سحر شکوفته میشود و ما را با خود به روشنای و امید و عشق و زیبای و طراوت میرساند
شاد باسید و مهربان

کابوس

2004-09-02T08:05:00.000+04:30

کابوس
در زندگی ما انسانها هیچ چیزی به اندازه خواب عجیب و خارق العاده نیست.هم میتواند ما را به آرامش برساند و نیز باعث وحشت و دلهره ما بشود.کابوسهای که نمیدانیم آیا روزی به حقیقت خواهند پیوست و یا تنها در حد یه خواب پر گفتگو خواهند ماند.آن چیزی که خواب را نسبت به دنیای ما متمائز میکند نبود زمان و مکان در خواب میباشد

2004-09-01T22:08:00.000+04:30

سکوتی مصنوئی همه دنیای مرادر خود گرفته است.و در این سیاهی و بی صدای به دنبال چه میجویم؟نمیدانم
دهان دوخته شده خود را باز میکنم ، دستمال را از روی چشمانم برمیدارم و پنبه را از گوشهای خود در میآورم.میخواهم همه زشتیها و زیبایهای جهان را ببینم، و تحمل کنم کژیها را،به امید روزی که به روی زیبای لبخند بزنم

هدایت

2004-09-01T10:07:00.000+04:30

صادق هدایت
سخن گفتن از هدایت برای من سخته.میخواستم واگویه زندگی امروز رو به جمله از هدایت اختصاص بدم اونم دیدم که نشد یعنی
نمیشه.هر کسی به اندازه فهم خودش از هدایت ،برداشت میکنه
هدایت یک روشنفکر بود به تمامی کلمه.جامعه خودش را خوب میشناخت و سفرهای فراوانی به کشورهای دیگر کرده بود.بعد از شهریور 20 که فضای عمومی جامعه بسیار عبوس بود و روشنفکرهای آن زمان هر کدام از سیاست به اندازه ای زده و سر خورده شده بودند که راهی جز پناه بردن به کنج خودشان و انجام دادن دلمشغولیهای خود، راهی دیگر نداشتند.دهخدا چرند و پرند نوشت و بقیه هر یک به کاری مشغول.اما هدایت که دنیای خاص خودش را داشت و حسساستر از آن بود که به داستان نویسی مدرن خود ادامه دهد راهی در پیشه رو گرفت و عملی کرد که جامعه اونو جلویش قرار داده بود.جامعه ای استبداد زده ما که از همان زمان اهل هنر را یا به گوشهای هلش میداد و یا راهی مانند انچه هدایت کرد و به قول خودش
،همه از مرگ میترسند من از زندگی سمج خودم،
.جلوی پایش قرار میداد بماند برای وقتی دیگر. میخوام اولین کلماتی که بوف کور با اون شروع میشه رو براتون بنویسم
در زندگی زخمهای هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد.

فرهاد

2004-08-31T22:27:00.000+04:30

فرهاد مهرداد
اول اینکه عرض کنم خدمتتون الان فر هاد مهرداد داره اهنگ شهیدان شهر (مهتاب)که شعرش از شاملو و اهنگش از
اسفندیار منفر زاده،میخونه یه ریزه واستون از شعرش بیام
یه شبه مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو میبره از توی زندون
مثله شب پره با خودش بیرون
میبره اونجا که شب سیاه
تا دم سحر شهیدایه شهر
با فانوس خون جار میکشن
تو خیابونا
سر مید ونا
عمو یادگار مرده کینه دار
مستی یا هشیار
خوابی یا بیدار
مستیم و هوشیار شهیدایه شهر
خوابیم و بیدار شهیدان شهر
آخرش یه شب ماه میاد بیرون
از سر اون کوه بالای دره توی این میدون
ماه میشه خندون
یه پوستره باحال از فرهاد طلب شما از من.
فرهاد واسه من خیلی عزیزه.کسی که تو شرایطی بسیار سخت و خفقان آور زمان شاه،آهنگای مثله جمعه،هفته خاکستری،گنجشکک اشی مشی،کوچه ها و خیلی آهنگ بسیار زیبای دیگر را برای جوانان خوند.
متاسفانه بعد از انقلابی، که هنرمندانی مثله فرهاد در هوشیاری مردم نقش اساسی داشتن،کفتارهای مرده خوار اجازه فعالیت به این هنرمند زیبای آفرین ، ندادند.و او که عاشق وطنش بود در ایران ماند و ذره ذره خرد شد که در آخر با یه تلنگر در بیمارستانی در پاریس وفات کرد
و چه زیبا در تنها آلبومی که در ساله (فکر کنم 77)بیرون داد به یاد سربازان کشته شده در جنگ با آن دیکتاتور خوند و در اهنگی دیگر از آن آلبوم اینچنین گفت:
ای کاش آدمی همچون بنفشه ها وطنش را با خود به هر جاب که خواست ببره
یه نکته جالب این که در قبل از انقلاب فرهاد روی همه آلبوماش عدد 159 رو مینوشت و این حروف در ابجد یعنی (هو المعزز)تنها اوست که عزت میده و در البوم برفش که بعد از انقلاب داده بود اونو(159)ننوشت و تنها در کاستی نوشت که در خارج از ایران در بین ایرانیهای مهاجر خونده بود.چون خدای فرهاد تنها متعلق به او و همه درد کشیدها بود
یادش سبز و روانش شاد باد

2004-08-31T13:09:00.000+04:30

زندگی صحنه تاتری است که از یک طرف وارد و با بازی نقشهای پوشالی ،از سوی دیگر خارج میشویم
همیشه صورتکی برای کشیدن بر روی صورتمان پیدا میشود